Δρόμοι ελευθερίας μέσα από ένα γράμμα

Δρόμοι ελευθερίας μέσα από ένα γράμμα

Συνήθως, μπαίνουμε στη διαδικασία να γράψουμε γράμμα σε έναν άνθρωπο που γνωρίζουμε και θέλουμε να μοιραστούμε τα νέα μας, να αναφερθούμε σε κοινές μας στιγμές, να τον ρωτήσουμε για θέματα που τον απασχολούν. Όσοι και όσες είναι Ανάδοχοι στην ActionAid, βέβαια, έχουν μια επιπλέον αφορμή για να γράψουν, με παραλήπτη κάποιο παιδί που μπορεί να μην το έχουν συναντήσει ποτέ, ωστόσο γνωρίζουν αρκετά για τη ζωή του και νοιάζονται για το μέλλον του. Οι Ανάδοχοι γράφουν στο παιδί, που ζει σε μια ευάλωτη κοινότητα στην Ασία, την Αφρική ή τη Λατινική Αμερική, πληροφορίες για τη ζωή τους, τον τόπο τους, την οικογένειά τους, με στόχο να δημιουργήσουν έναν δίαυλο επικοινωνίας και αλληλεγγύης. Όμως το γράμμα τους μπορεί να έχει επίδραση που ούτε και οι ίδιοι δεν φαντάζονται…

«Όποτε ακούω το όνομά μου, ότι έχω λάβει γράμμα, η καρδιά μου χτυπά δυνατά και δεν βλέπω την ώρα να το ανοίξω και να δω τι μου έχει γράψει η φίλη μου (σημ. η Ανάδοχος). Το διαβάζω δυνατά με τις αδερφές μου, κάποιες φορές και με τους φίλους μου και μετά πάλι μόνη μου ξανά και ξανά. Καταλαβαίνω ότι νοιάζεται για μένα από αυτά που μου γράφει και αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά». Η Eman είναι 15 ετών και ζει στη Γάζα. Όπως τα περισσότερα παιδιά στην περιοχή της, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε συνθήκες περιορισμού και με τον διαρκή φόβο του πολέμου και της απώλειας. Για αυτά τα παιδιά, ο κόσμος περιορίζεται στα ασφυκτικά όρια ανάμεσα στα σημεία ελέγχου των δυνάμεων κατοχής και τα όνειρα σταματούν λίγα χιλιόμετρα έξω από την κοινότητά τους. Τα γράμματα των Αναδόχων αποτελούν έτσι το παράθυρό τους στον έξω κόσμο και μέσα από αυτά γνωρίζουν άλλους τόπους και ανθρώπους, νιώθουν ότι κάποιος εκεί έξω τα ακούει και δεν είναι μόνα. «Πάντα αναρωτιόμουν πώς είναι ο κόσμος έξω από τη Γάζα και αυτή η επικοινωνία με φέρνει πιο κοντά στον έξω κόσμο», συμπληρώνει η Eman.

Μέσα από το Πρόγραμμα Αναδοχής της ActionAid, τα παιδιά συνδέονται με έναν υποστηρικτή, που τον θεωρούν φίλο τους, και επικοινωνώντας μαζί του νιώθουν ότι είναι μέρος ενός κοινού κόσμου και εισπράττουν αλληλεγγύη κι ενσυναίσθηση. Είναι για εκείνα συναρπαστικό το γεγονός ότι το γράμμα τους θα μπει σε ένα αεροπλάνο και θα ταξιδέψει σε μέρη που εκείνα δεν μπορούν να επισκεφτούν, όπου ζουν άνθρωποι που τα νοιάζονται. Ένα γράμμα που μεταφέρει έτσι πολύ περισσότερα από τις ίδιε τις λέξεις-μεταφέρει συναισθήματα, όνειρα, ανθρωπιά, αισιοδοξία, ελευθερία!  

«Στις τελευταίες μάχες στη Γάζα, φοβήθηκα ότι θα έχανα την οικογένειά μου, αλλά ευτυχώς είμαστε όλοι καλά. Τη νύχτα, ακούγαμε τις δυνατές εκρήξεις και πέφταμε για ύπνο χωρίς να ξέρουμε αν θα ξυπνήσουμε το πρωί. Όταν οι δικοί μου μου είπαν ότι μπορεί να χρειαζόταν να εγκαταλείψουμε το σπίτι, έφτιαξα μια μικρή τσάντα όπου έβαλα τα πιο πολύτιμα πράγματά μου. Μέσα έβαλα και τα γράμματα της φίλης μου (σημ. Αναδόχου), για να τα έχω μαζί αν έπρεπε να φύγω βιαστικά», είναι τα λόγια της Eman, που συγκινούν και συγκλονίζουν για το πόσο σημαντική θεωρούν τα παιδιά την επικοινωνία τους με τον υπόλοιπο κόσμο!

Πολλές φορές μπορεί να αναρωτιόμαστε για το πώς θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο, πώς θα απαλύναμε τις πληγές εκείνων που υποφέρουν, πώς θα συμβάλλαμε στην βελτίωση της καθημερινότητάς τους και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. Πέρα από όλα τα άλλα, η απάντηση μπορεί να κρύβεται και σε μια κόλλα χαρτί κι ένα μολύβι-ένα γράμμα που ξεκινάει τον δικό του δρόμο στην ελπίδα…

Δες εδώ πώς μπορείς κι εσύ να στείλεις το γράμμα σου στο παιδί της Αναδοχής σου: Συχνές ερωτήσεις Αναδοχής