Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΔΡΑΣΗ

Μια αξέχαστη περιπέτεια στη γειτονιά του Κολωνού

Τρίτη Αυγούστου 31, 2021 - 12:47, by Έρση Ρετουνιώτη - Εθελόντρια καλοκαιρινού προγράμματος Κέντρου ActionAid στην Αθήνα
Main Image

Φέτος, για ένα ακόμα καλοκαίρι, μαζευτήκαμε παιδιά, εθελοντές, και το υπέροχο προσωπικό της ActionAid με έναν κοινό σκοπό: να δημιουργήσουμε ένα αξέχαστο summer camp. Για πρώτη φορά, συμμετείχα και ‘γω σε αυτό το σπουδαίο έργο, που με τον καιρό μου απέδειξε πως μία δεμένη ομάδα, σφυρηλατημένη με τις απαραίτητες αξίες, και μια μεγάλη δόση κέφι μπορεί να καταφέρει τα πάντα.

IMG 1404

Λόγω μιας προσωπικής μου περιπέτειας, η οποία κατέληξε στο να σπάσω τον αστράγαλό μου, έχασα τις πρώτες μέρες του camp, για τις οποίες τόσο ανυπομονούσα. Την Πέμπτη 22/07 ξεκίνησα να συμμετέχω και εγώ ενεργά σε αυτή την όμορφη περιπέτεια. Συναντήθηκα με την υπόλοιπη ομάδα των συντελεστών στο πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος. Έχοντας μεγαλώσει στον Κολωνό κι επισκεφτεί το εν λόγω πάρκο αμέτρητες φορές, ήταν υπέροχο πώς τα δέντρα τη μέρα αυτή έμοιαζαν πιο όμορφα, ο αέρας πιο αναζωογονητικός και τα χρώματα πιο ζωντανά. Από μακριά ακούγονταν γέλια και χαρούμενες φωνές, ενώ πλησιάζοντας διέκρινα τους εθελοντές που μοίραζαν μπισκότα και χυμούς σε μια σειρά από παιδιά. Στάθηκα μπροστά, άφησα τις πατερίτσες στην άκρη, και, προτού προλάβω να συστηθώ, ένας κύκλος από γλυκές φυσιογνωμίες δημιουργήθηκε γύρω μου. Τους συστήθηκα κι απολογήθηκα που δεν μπόρεσα να είμαι εξαρχής μαζί τους. Με αυθόρμητη κατανόηση, ένα-ένα τα παιδιά μου ευχήθηκαν περαστικά και με καλωσόρισαν στην παρέα τους.

Image4

Τις επόμενες μέρες, με εντυπωσίασε η δημιουργικότητα, η φαντασία κι η διάθεση για βοήθεια των μικρών μας φίλων. Οι εικαστικές δραστηριότητες ήταν πολύ οργανωμένες κι ενδιαφέρουσες∙ φτιάξαμε ο καθένας τη δικιά του φιγούρα-σκιών, ζωγραφίσαμε την ιδανική μας γειτονιά, ανταλλάξαμε μια σημαντική για μας στιγμή στον Κολωνό, κι απονείμαμε φανταστικά πανό-βραβεία σε ανθρώπους ή ιδέες που νιώθαμε πως πρέπει να τιμήσουμε. Από τη φιγούρα του πράσινου κι άγριου Κορονοϊού, σε μια πόλη χωρίς βία και διακρίσεις, και από το άγαλμα του παιχνιδιού, στο άγαλμα των παιδιών που μάχονται στις δύσκολες στιγμές  θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή τους για τα υψηλότερα ιδανικά. Οι ιδέες τους ήταν γεμάτες αθωότητα και καλοσύνη.

Image2

Στον λόφο του Κολωνού, το δεύτερο σημείο συγκέντρωσης της παρέας μας, ένα διαφορετικό σύνολο δραστηριοτήτων κι ελεύθερου παιχνιδιού ξετυλιγόταν, με γρίφους, κυνήγι θησαυρού, βόλεϊ, μήλα, και το κορυφαίο μπουγέλο της τελευταίας μέρας. Εκεί, αν και δεν μπορούσα να συμμετέχω τρέχοντας μαζί τους, τα παιδιά έρχονταν σε μένα για να πάρουν μια ανάσα από το παιχνίδι ή όταν ήθελαν να συζητήσουμε κάτι. Ακόμα και στα πιο ανταγωνιστικά παιχνίδια, έπαιζαν πάντα με όριο την ασφάλεια των συμπαιχτών τους και φρόντιζαν να νιώθουν όλοι μέρος της ομάδας. Ακόμα κι αν υπήρξαν κάποιες μικρο-παρεξηγήσεις, γρήγορα λύνονταν και, με την αγάπη που έδειχνε το προσωπικό της ActionAid και ‘μεις σαν εμψυχωτές, μπορώ να πω με ασφάλεια πως κανένα παιδί δεν ένιωσε πως δεν ανήκει στην αγκαλιά μας.

Image3

Όσο ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα προς το τέλος, ένιωθα ήδη νοσταλγία και δεν μπορούσα να δεχτώ πως δεν θα δω τα λατρεμένα αυτά πλασματάκια την επόμενη μέρα. Ταυτόχρονα, όμως, από τότε μέχρι σήμερα κατακλύζομαι από ευγνωμοσύνη στη σκέψη του summer camp. Ήταν τιμή μου να ανήκω σε μια τόσο όμορφη ομάδα και δεν μπορώ να ευχαριστήσω αρκετά τους υπεύθυνους του οργανισμού για την επιτυχημένη προσπάθειά τους να ζήσουμε όλοι αξέχαστες στιγμές αλλά και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν. Τους θυμάμαι όλους με πολύ αγάπη, την Ελένη, τη Μυρσίνη, τη Μάχη, κι εύχομαι να τους μοιάσω στο μεράκι και τη θετικότητά τους. Ραντεβού στην επόμενη δράση!

ΔΡΑΣΗ

Πρώτη φορά εθελόντρια

Τρίτη Ιουλίου 27, 2021 - 12:52, by Μαίρη Πρασίνου|Εθελόντρια καλοκαιρινού προγράμματος Κέντρου ActionAid στην Αθήνα
Main Image

Tη Δευτέρα 5/7/2021 ξεκίνησε για μένα μια σύντομη και αξέχαστη περιπέτεια. Την αποκαλώ περιπέτεια, γιατί όλα ήταν πρωτόγνωρα, καινούργια, με μια δόση αδρεναλίνης και ανεξήγητης έντασης. Ήταν η μέρα που ξεκίνησα ως εθελόντρια στο καλοκαιρινό πρόγραμμα του Κέντρου της ActionAid στην Αθήνα.

summer camp 2


Είχα πολύ άγχος για την πρώτη μέρα. Ανυπομονούσα ταυτόχρονα. Ήμουν σίγουρη ότι θα μου άρεσε και ότι θα είχε τις δυσκολίες του από τη στιγμή που είχα να κάνω με μικρά παιδιά και ήμουν υπεύθυνη για εκείνα. Όντως, όπως το περίμενα, τα παιδιά είχαν όρεξη και ήταν φιλικά μαζί μου. Πολύ γρήγορα, σχεδόν αμέσως, χωρίς κανένα δισταγμό ανοίχτηκαν και έδειξαν σε όλους μας ποια είναι χωρίς καμία ντροπή. Τα μάθαμε πολύ γρήγορα και τα λατρέψαμε. Ακόμα και όταν υπήρχαν εντάσεις μεταξύ τους. Παρά τις μικρο-δυσκολίες, μόλις τελείωνε η μια μέρα ήθελα αμέσως να έρθει το επόμενο πρωί.

summer camp 3

Μαζί τους καθημερινά για δύο εβδομάδες, μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του Κέντρου συνόδευα κορίτσια κι αγόρια. Η αποστολή μας ήταν να τα γνωρίσουμε, να τα καθοδηγούμε και να συμμετέχουμε στις δράσεις του προγράμματος, από τη ζωγραφική και την εξερεύνηση του Λόφου, μέχρι το εργαστήριο επινόησης ιστοριών και το ελεύθερο παιχνίδι. Αλλά κυρίως η αποστολή μας ήταν να γίνουμε κι εμείς παιδιά για το διάστημα αυτό.

Ως απόφοιτη λυκείου, δε θεωρούμαι ακριβώς παιδί, αλλά ούτε και ενήλικη.

Σχεδόν πάντα ήμουν η μικρότερη στην ομάδα. Αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά. Σε μια περίοδο αρκετά πιεσμένη και αγχωτική για εμένα, τα παιδιά με αυτά που μου έλεγαν με βοήθησαν να θυμηθώ την ουσία στα αληθινά πράγματα. Με βοήθησαν. Το κατάλαβα αμέσως όταν, ενώ ζωγράφιζαν και εγώ σκεφτόμουν διάφορα, μου έδειχναν τις ζωγραφιές τους και όλα έμοιαζαν πιο απλά, όμορφα και παιδικά στο τέλος της ημέρας.

Είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου και είμαι σίγουρη πως όποιος-α έχει υπάρξει δίπλα σε παιδιά μπορεί να καταλάβει τι εννοώ. Και πώς να μην μου άλλαζαν την καθημερινότητα όταν ακούγοντας το «κυρία Μαίρη» συνέχιζε μια οποιαδήποτε κουβέντα που θα τα έκανε ή παρά πολύ χαρούμενα ή αρκετά αναστατωμένα και έτσι θα περίμεναν από εμένα να ακούσουν είτε ένα «Μπράβο» ή «Ουάου» είτε μια καθησυχαστική πρόταση ή μια λύση στο όποιο πρόβλημά τους.

summer camp 4
Δεν θα άλλαζα τίποτα και δε θα έκανα τίποτα διαφορετικό. Όλα τους υπέροχα μικρά πλάσματα που κάθε μέρα - και το εννοώ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ - που τα έβλεπα ευχόμουν από μέσα μου όταν μεγαλώσουν να γίνουν ακόμα καλύτεροι και σωστοί άνθρωποι, αλλά πάνω απ’ όλα να είναι πάντα ευτυχισμένοι. Ανυπομονώ για την επόμενη φορά που θα κάνω ακριβώς ό,τι έκανα και φέτος.

Ήμουν τυχερή που, εκτός από τους καταπληκτικούς εθελοντές, γνώρισα και την Ελένη, η οποία κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό ήταν εκεί δίπλα σε εμένα, στους εθελοντές και κυρίως στα παιδιά. Η Ελένη, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ένας άνθρωπος με αστείρευτη ενέργεια και δυναμισμό. Πρότυπο αν με ρωτάτε! Όλοι όσοι πέρασαν τον δρόμο μαζί μας ήταν υπέροχοι. Μικροί και μεγάλοι. Το ευχαριστώ και το ανυπομονώ είναι λέξεις που νιώθω προς το Κέντρο που με ξέρει με εμπιστεύεται, όπως ακριβώς το ξέρω και το εμπιστεύομαι και εγώ.

Ελπίζω του χρόνου να είμαι πάλι στο summer camp!

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό