Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΔΡΑΣΗ

Η κοινωνική υπηρεσία της ActionAid στην covid εποχή

Τρίτη Οκτωβρίου 20, 2020 - 12:40, by Κωνσταντίνα Στρυμπώνη και Ιπποκράτης Ευσταθίου - Κοινωνικοί Λειτουργοί
Main Image

Από την αρχή λειτουργίας του Κέντρου της ActionAid, η κοινωνική υπηρεσία της δομής υποστηρίζει τα άτομα για την αντιμετώπιση ζητημάτων που απορρέουν από την οικονομική ύφεση προσφέροντας υπηρεσίες συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, καθώς επίσης και καθοδήγησης αναφορικά με κοινωνικοπρονοιακά ζητήματα.

Σε συνεργασία με την ΙΑΣΙΣ, οι Κοινωνικοί Λειτουργοί πραγματοποιούν καθημερινά ατομικά ραντεβού και ομαδικές συναντήσεις, προκειμένου να ενδυναμώσουν τους κατοίκους του Δήμου και όμορων καθώς και άλλων περιοχών. Ταυτόχρονα, διερευνούν μαζί τους θέματα κοινωνικής φύσεως που τους απασχολούν, όπως για παράδειγμα η αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού, η διαδικασία επανένταξης στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή καθώς και στην αναζήτηση κοινωνικών επιδομάτων πρόνοιας.

Ως μέλη της κοινωνικής υπηρεσίας, η πιο ισχυρή πρόκληση που κληθήκαμε και εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε είναι ο πλουραλισμός των ατόμων και το διαφορετικό πολιτισμικό τους υπόβαθρο. Ως στοιχείο της καθημερινότητας θεωρούμε ότι έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, δεδομένου πως ο τελικός μας στόχος είναι η προσφορά αρωγής σε έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, αποτελεί σημαντική επίσης πρόκληση, η ανταπόκριση στην προσπάθεια για βοήθεια και το επιθυμητό αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται με τη θετική εξέλιξη στα αιτήματα των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με την υπηρεσία, έχοντας ως προέκταση την απόκτηση κοινωνικών δεξιοτήτων. Στο χρονικό διάστημα λειτουργίας του Kέντρου, η κοινωνική υπηρεσία έχει να επιδείξει σοβαρά και απτά αποτελέσματα κυρίως στην επίλυση βασικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα άτομα στην καθημερινότητα τους και στη ζωή τους, γενικότερα.

Τα τελευταία χρόνια με την οικονομική κρίση αλλά και στην κρίσιμη περίοδο της πανδημίας προέκυψε, επίσης, έντονη η ανάγκη για «εξασφάλιση» εργασίας από μεγάλη μερίδα ατόμων που έρχονται σε επαφή με την υπηρεσία, μέσω του- θεωρητικά πιο ασφαλούς- δημόσιου τομέα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, όλων των προαναφερόμενων, αποτελούν αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων που απευθύνθηκαν στην κοινωνική υπηρεσία με κύριο αίτημα την ένταξη τους στην εργασία, μέσω της συμμετοχής τους σε προκηρύξεις του δημοσίου κι ένας μεγάλος αριθμός αυτών, ειχαν επιτυχία.

Παράλληλα, η επικοινωνία με τους ανθρώπους, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ανέδειξε τις ανάγκες που γεννήθηκαν μέσα από την ιδιαίτερη αυτή κατάσταση που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν. Αρκετά από τα νέα αιτήματα αφορούσαν πλέον στη δυσκολία διευθέτησης κοινωνικοπρονοιακών ζητημάτων, μέσα από φορείς και υπηρεσίες, ενώ η ψηφιοποίηση διαδικασιών αποτέλεσε ένα δύσκολο εγχείρημα για τους ίδιους. Ωστόσο, ένα από τα βασικότερα - και ιδίως σημαντικά - αιτήματα αποτέλεσε η κοινωνικοποίηση, μέσω της επικοινωνίας. Ορισμένες φορές το αποκλειστικό αίτημα των ατόμων αφορούσε μια απλή συζήτηση με έναν άνθρωπο. Μέσα από το συγκεκριμένο γεγονός γίνεται κατανοητό, ότι σε περιόδους κοινωνικής απομόνωσης και μαζικού εγκλεισμού, η επικοινωνία διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή ενός ατόμου σε νέες καταστάσεις. Μέσα από αυτήν την διεργασία, το σημείο που μας έχει εντυπωσιάσει είναι η συνεχής και αδιάλειπτη επιμονή και υπομονή που επιδεικνύουν όλα τα άτομα που έχουν έρθει σε επαφή με την υπηρεσία κατά τη διάρκεια των προσπαθειών τους, μέχρι να καταφέρουν να επιτύχουν τους στόχους τους.

Και όταν αυτό πραγματοποιείται, αισθανόμαστε μέρος αυτής της ανείπωτης χαράς τους!

 

Photo Credits: © Thalia Galanopoulou/ActionAid

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μαθήματα μάσκας

Παρασκευή Οκτωβρίου 2, 2020 - 11:16, by Παναγιώτα Σουρίδη, Φιλόλογος στο 3ο γυμνάσιο Αργυρούπολης, συμμετέχει στα προγράμματα της ActionAid
Main Image

Στα πρωτόγνωρα δεδομένα που αντιμετωπίζουμε, έχουμε όλοι αντιληφθεί ότι η χρήση της μάσκας μειώνει αισθητά τη μεταφορά σταγονιδίων και μας προστατεύει από μεταδοτικά νοσήματα μέσω του αναπνευστικού. Αν μάλιστα αναλογιστούμε το γεγονός ότι ο COVID-19 είναι ακόμη μη διαχειρίσιμος και η διάρκεια της πανδημίας άγνωστη, κατανοούμε ότι τόσο η τήρηση των αποστάσεων όσο και η χρήση της μάσκας μπορούν με γεωμετρικό ρυθμό να μειώσουν τη διασπορά και τις συνέπειες του συγκεκριμένου ιού.

Αναμφίβολα στο χώρο του σχολείου η χρήση της μάσκας δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα τόσο στους μαθητές όσο και στους εκπαιδευτικούς. Η κρισιμότητα της κατάστασης ζητά νηφαλιότητα και οι δυτικές κοινωνίες δεν είναι συνηθισμένες σε αισθήματα ανασφάλειας. Η εκπαίδευση στη διαδικασία και τη λειτουργία της νέας αυτής πρακτικής είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας γνώση, εγρήγορση και συνέπεια ώστε η μάσκα να γίνει μια ρουτίνα, ικανή να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο μολύνσεων. Από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να παραγνωριστούν οι ειδικές ανάγκες και η εξατομίκευση των περιπτώσεων, δεδομένου ότι το σχολείο οφείλει να σέβεται και να αναγνωρίζει το πρόσωπο πίσω από τη μάσκα. Ο επαναπροσδιορισμός της σχολικής ζωής είναι επομένως προτεραιότητα και η συμβολή του κάθε μέλους της σχολικής κοινότητας πολύτιμη.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι στην ιστορία του ανθρώπου η επιτυχία για την πρόοδο και τη μάθηση δεν αποκλείει τις δυσμενείς συνθήκες. Η εκπαίδευση στην προσαρμογή, η υπομονή και η επιμονή μας με απώτερο στόχο την υγεία, την ασφάλεια και το όραμα στο μέλλον μπορεί να προσφέρει δεξιότητες ζωής, ιδιαίτερα σημαντικές στον ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο μας.  

Παρατηρώντας τη μάσκα στο πρόσωπο των παιδιών και των συναδέλφων μου, μετά τις πρώτες ημέρες αμηχανίας δεν βλέπω πια κάτι άγνωστο. Έμαθα να συνθέτω το όλον, να αναγνωρίζω την ποικιλομορφία, να επενδύω στο βλέμμα. Ο άνθρωπος είναι και πάλι μπροστά από τη μάσκα.

 

 

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Ο Phu, η Τhu και ένα ταξίδι ζωής!

Παρασκευή Ιουνίου 12, 2020 - 11:52, by Ειρήνη Σιώτη - Ανάδοχος της ActionAid και σχεδιάστρια της εταιρείας Esiot
Main Image

Φυσικά και το 2016 ήταν μία από τις πιο κομβικές χρονιές της ζωής μου. 

Ας σταθούμε όμως στον Phu. 

Toν Phu, μού τον γνώρισε ένας ταχυδρόμος στις 17 Ιουνίου 2016 που μου χτύπησε το κουδούνι λίγο πριν φύγουμε για το αεροδρόμιο. Δύο εβδομάδες πριν, είχα κάνει αίτηση Αναδοχής στην ActionAid και εκείνη τη μέρα έλαβα την κάρτα του «παιδιού μου», ένα αγοράκι 8 ετών από την κοινότητα VihnLong του Βιετνάμ. Λίγο καιρό μετά τού συστήθηκα κι εγώ στέλνοντάς του το πρώτο μου γράμμα και τη φωτογραφία μου. Έκτοτε ο Phu μου έστελνε συνέχεια ζωγραφιές και γράμματα λέγοντάς μου τα νέα του. 

Δε θα με χαρακτήριζα πρότυπο Αναδόχου καθώς δεν του ξαναέστειλα γράμμα να του απαντήσω σε όλα αυτά που μου έγραφε εκείνος με ενθουσιασμό. Μ’έφαγε η δυτική καθημερινότητα και δε νιώθω και τόσο περήφανη γι’αυτό...

Τρία χρόνια μετά, πάλι καλοκαίρι κι αφού είχα λάβει αρκετά γράμματα και ζωγραφιές του Phu είχα αποφασίσει ότι θα κάνω αίτηση για τo επόμενο ταξίδι αλληλεγγύης Αναδόχων της ActionAid, όπου κι αν γίνει αυτό. Γύρω στα μέσα Ιουλίου λαμβάνω email ότι το ταξίδι θα γίνει στη Ζιμπάμπουε, τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς. Προφανώς και την επόμενη μέρα δήλωσα συμμετοχή! Όταν τέλος του μήνα ενημερώθηκα πως κληρώθηκα μαζί με άλλα 44(άγνωστα σε μένα) άτομα, για το συγκεκριμένο ταξίδι, άρχισα σιγά σιγά να προετοιμάζομαι γι’αυτό που όλοι αποκαλούσαν «ταξίδι ζωής».

 Στο ενδιάμεσο έλαβα μια ακόμη ζωγραφιά από τον Phu και ένα γράμμα που μου εξηγούσε πως δε θα μου ξαναγράψει καθώς η ActionAid αποχωρεί από την κοινότητά του, ολοκληρώνοντας επιτυχώς το έργο της εκεί μετά από 15 χρόνια υποστήριξης στους κατοίκους, οι οποίοι πλέον είχαν καταφέρει να σταθούν στα πόδια τους και να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους. Μέσα στον ίδιο φάκελο έλαβα μια καινούρια φωτογραφία του Phu, o οποίος μετά από τρία χρόνια μπορώ να πω οτι είχε μεγαλώσει εμφανώς (φυσιολογικό θα μου πεις) καθώς και μια καινούρια κάρτα της Thu, η οποία από δω και στο εξής θα είναι το νέο μου «παιδί» από την κοινότητα TraVihn του Βιετνάμ. Ήταν λίγο περίεργο συναίσθημα το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Phu γιατί κυρίως ένιωθα άσχημα που του είχα στείλει αυτά τα τρία χρόνια μόνο εκείνο το πρώτο μου γράμμα.

 

Ο Phu, η Τhu και ένα ταξίδι ζωής - εσωτερική

Φωτογραφία από τα γράμματα της Thu

 

Τον Οκτώβρη της χρονιάς που μας πέρασε λοιπόν, ταξίδεψα με την ActioAid και άλλα 44 άτομα στη Ζιμπάμπουε. Ήταν η μεγαλύτερη αποστολή ομάδας που έχει ταξιδέψει ποτέ σε ταξίδι αλληλεγγύης της ActionAid. Για το ταξίδι αυτό δε θα σας πω πολλά. Επίσης δε θα αναφέρω για το συναίσθημα της προσφοράς αλλά ούτε και για τη δύναμη που πήρα από το χαμόγελο αυτών των ανθρώπων που στην πραγματικότητα δεν έχουν τίποτα, αλλά τελικά  φεύγεις  από εκεί με το ερώτημα ποιος έχει περισσότερα; Αυτοί ή εγώ;

Θα αναφέρω μόνο ότι αλλάξαμε τρία αεροπλάνα και ένα εξάωρο λεωφορείο για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό και πως ακόμη κι αν η διαδρομή ήταν 10 φορές μεγαλύτερη από αυτήν, θα την ξαναέκανα με το ίδιο τεράστιο χαμόγελο που δεν ξεκόλλησε στιγμή από το πρόσωπό μου εκείνες τις επτά ημέρες. Με το ταξίδι αυτό η ActionAid απέκτησε πρόσωπο για μένα. Έγινε η Σοφία, η Πόλυ, η Σίσσυ, η Σοφιαλένα, η Μυρσίνη και η Ειρήνη που ήταν συνεχώς δίπλα μας να μας καθοδηγούν και να μας λύνουν την όποια απορία είχαμε. Προσωπικά συζήτησα αμέτρητες ώρες μαζί τους σχετικά με το έργο της ActionAid, στις καθημερινές διαδρομές μας με το λεωφορείο κι εκεί αρχίσαμε να σκεφτόμαστε και να δουλέυουμε το πώς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε μέσα από τα ESIOT σε όλο αυτό που κάνουν και που είδα με τα ίδια μου τα μάτια. H συνεργασία αυτή λοιπόν γεννήθηκε σε ένα λεωφορείο προς την κοινότητα Nyanga της Ζιμπάμπουε τον Οκτώβρη του 2019.

Δε φανταστήκαμε σε καμία περίπτωση πως λίγους μήνες μετά, ολόκληρος ο πλανήτης θα υποφέρει απο έναν άγνωστο ως τότε ιό. Είχα ζητήσει μόνο να αποφασίσουμε οι ίδιοι πού θα δοθούν τα χρήματα που θα μαζέψουμε από τα σανδάλια που  θα σχεδιάσουμε για την ActionAid. Τα σανδάλια που σχεδιάστηκαν και πλαισιώνουν αυτήν την συνεργασία είναι τα #keros και #aspronisi και το 20% των εσόδων από τις πωλήσεις τους θα διατεθούν στην ActionAid για την αντιμετώπιση του covid-19 σε χώρες που πραγματικά μας έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ και που το σύστημα υγείας είναι σχεδόν ανύπαρκτο. 

Όσο για τη Τhu έχω ήδη λάβει τρία γράμματα με ζωγραφιές από αυτήν και έχω στείλει κι εγώ τρία σε αυτήν. Είδα από κοντά τη χάρα που παίρνουν τα παιδιά αυτά από ένα απλό γράμμα και τη δύναμη που τους δίνει αυτή η επικοινωνία. Δεσμεύτηκα λοιπόν άτυπα στον εαυτό μου να στέλνω τα γράμματά μου, χαρίζοντας στη Thu χαμόγελα μέσα από κάτι τόσο απλό! 

Έχω ήδη ξεθάψει από το πατάρι μας στην Τήνο τη συλλογή μου από φύλλα αλληλογραφίας που έκανα όταν ήμουν πιο μικρή. Σε αυτά γράφουμε και τα γράμματα της αδερφής μου, της μαμάς μου και της γιαγιάς μου(91 ετών!) που στέλνουν στα «παιδάκια τους» στην Παλαιστίνη και στη Σενεγάλη!

 

Photo Credits: Ειρήνη Σιώτη και ActionAid

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό