Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΤΑΞΙΔΙ

Sahr: ένα «παιδί» μαχητής της ζωής

Παρασκευή Ιουλίου 24, 2020 - 10:22, by Πόλυ Τσιγκούνη - Reporting and Content Senior Officer
Main Image

Λένε πως οι εμπειρίες που ζούμε στη ζωή μας καταγράφονται στο πρόσωπό μας. Οι δυνατές στιγμές, οι λύπες, οι στερήσεις αφήνουν τα σημάδια τους στο βλέμμα, στο χαμόγελο, στο δέρμα, στο γκρίζο των μαλλιών μας. Η πρώτη μου επαφή με τον Sahr ήρθε να καταρρίψει αυτή την αντίληψη. Το γαλήνιο βλέμμα του και το γλυκό του χαμόγελο δε σου άφηναν το περιθώριο να μαντέψεις το  παρελθόν του.

Τον Sahr τον γνωρίσαμε στο ταξίδι αλληλεγγύης που πραγματοποίησε η ActionAid στη Σιέρα Λεόνε το 2013. Δώδεκα χρόνια από τη λήξη του εμφύλιου πολέμου, ήμασταν προετοιμασμένοι να συναντήσουμε ανθρώπους που είχαν βιώσει εμπειρίες βγαλμένες από εφιαλτικά σενάρια. Άνθρωποι που είχαν χάσει τις οικογένειές τους μπροστά στα μάτια τους, παιδιά-μαχητές που είχαν στρατολογηθεί και είχαν εξαναγκαστεί να αφαιρούν με βάναυσο τρόπο τις ζωές των συνανθρώπων τους, αφαιρώντας πρώτα από μέσα τους ό,τι τα έκανε να νιώθουν ζωντανά. Η εικόνα μιας χώρας σε ακραία φτώχεια, με ζωές θαμμένες σε παραγκουπόλεις και ανθρώπους που αρρωσταίνουν από το μολυσμένο νερό, σε έναν τόπο εύφορο και καταπράσινο, συμπλήρωναν αρμονικά το δραματικό σκηνικό που είχαμε όλοι στο μυαλό μας. Οι άνθρωποι, όμως, που μας υποδέχτηκαν εκεί άλλαξαν τα χρώματα αυτής της εικόνας. Με το πρόσφατο παρελθόν να περνά σαν σκιά στο βλέμμα τους και ταυτόχρονα με ένα πάθος για τη ζωή, για ένα καλύτερο αύριο, καθώς και με τη λαχτάρα να γιορτάζουν την κάθε στιγμή ως δώρο, μας έμαθαν πολλά, μας έκαναν να αναθεωρήσουμε τη δική μας στάση απέναντι στη ζωή, άλλαξαν τους περισσότερους από εμάς για πάντα.

Sahr: ένα «παιδί» μαχητής της ζωής - ES1

«Οι νέοι παρακολουθούν μαθήματα ξυλουργικής κι αποκτούν ένα εισόδημα» 

Ο Shar ήταν από τους πρωταγωνιστές αυτής της αλλαγής. Με το που τον αντίκρυζες, σου μετέδιδε μια απίστευτη ηρεμία και γαλήνη. Μιλούσε χαμηλόφωνα, με μια παιδική συστολή, αλλά και με μια σιγουριά για τη δύναμη του έργου. Είναι επικεφαλής ενός κέντρου επαγγελματικής κατάρτισης που στηρίζει η ActionAid, το οποίο φιλοξενεί παιδιά που βρίσκονται στον δρόμο, επειδή είναι ορφανά, τα περισσότερα εξαιτίας του πολέμου. Πριν να βρεθεί στο κέντρο ένιωθε κι ο ίδιος χαμένος, χωρίς μέλλον. Όταν έμαθε για τα προγράμματα της ActionAid, παρακολούθησε μαθήματα ξυλουργικής και στη συνέχεια θέλησε να βοηθήσει κι άλλα παιδιά σαν αυτόν. Οι μαθητές βρίσκουν στο κέντρο ένα μέρος για να μείνουν και μια επαγγελματική διέξοδο. Τελευταία δίνεται έμφαση στη στήριξη των κοριτσιών που ζουν στον δρόμο κι έτσι έχουν εντάξει στα προγράμματα, πέρα από την ξυλουργική και τη γλυπτική, μαθήματα ραπτικής. Το κέντρο ξεκίνησε με 3 παιδιά και σήμερα έχουν αποφοιτήσει κι έχουν ένα εισόδημα περισσότερα από 150. Και ο Sahr συνεχίζει ακούραστος να μαζεύει όσο περισσότερα «χαμένα» παιδιά μπορεί και να τα βοηθά να βρουν μια νέα ζωή.

Sahr: ένα «παιδί» μαχητής της ζωής -ES2

«Με τα προγράμματα ραπτικής εντάσσονται στο κέντρο και τα κορίτσια που ζουν στον δρόμο» 

Sahr: ένα «παιδί» μαχητής της ζωής - ES3

«Tα μαθήματα απευθύνονται σε όλους» 

«Σκότωσαν τον πατέρα μου μπροστά στα μάτια μου. Ήταν η χειρότερη στιγμή στη ζωή μου», λέει και στιγμιαία το παιδί στο πρόσωπό του σκληραίνει. Με τη μητέρα του έφυγαν στη Γουινέα, για να ζήσουν ένα άλλο δράμα, αυτό της προσφυγιάς, βλέποντας τους συμπατριώτες τους στον καταυλισμό να πεθαίνουν καθημερινά από στερήσεις κι αρρώστιες. «Κάποια θέματα δεν τα συζητάμε. Προσωπικά, δεν έχω δει ποτέ μου διαμάντι, αλλά έχω δει τον πόνο που προκαλεί ένα διαμάντι», συμπληρώνει, συμπυκνώνοντας όλη την ιστορία της χώρας του σε μία φράση. Το παιδικό χαμόγελο επανέρχεται, όταν μιλά για τα δικά του παιδιά, τη νέα ζωή που έχει τώρα κι ευχαριστεί τους υποστηρικτές της ActionAid. Η δική του ζωή είναι που τον κάνει να πιστεύει ότι η αλλαγή είναι εφικτή και παλεύει να την πραγματώσει και για όσους άλλους την έχουν ανάγκη.

Κοιτάζοντας το πρόσωπο του Sahr, σκέφτομαι όλα τα πρόσωπα των παιδιών που έζησαν τη φρίκη του πολέμου, των παιδιών-μαχητών που έγιναν βίαια μέρος της φρίκης, που τελικά δεν υπήρξαν ποτέ παιδιά. Ίσως τελικά η λαχτάρα για μια ζωή που δεν ζήσαμε να αφήνει κι εκείνη τα χαρακτηριστικά της στη μορφή μας. Ίσως το παιδί που χάθηκε μέσα στον πόλεμο να αποτυπώθηκε για πάντα στο χαμόγελο του Sahr, θυμίζοντάς μας ότι κάποια πράγματα δεν γίνεται να τα σκοτώσει κανείς. Κι αυτό λέγεται ελπίδα!

Sahr: ένα «παιδί» μαχητής της ζωής - gif

 «Φέτος γιορτάζουμε 10 χρόνια ταξίδια και θυμόμαστε πρόσωπα και στιγμές!»

 

 

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Ο Phu, η Τhu και ένα ταξίδι ζωής!

Παρασκευή Ιουνίου 12, 2020 - 11:52, by Ειρήνη Σιώτη - Ανάδοχος της ActionAid και σχεδιάστρια της εταιρείας Esiot
Main Image

Φυσικά και το 2016 ήταν μία από τις πιο κομβικές χρονιές της ζωής μου. 

Ας σταθούμε όμως στον Phu. 

Toν Phu, μού τον γνώρισε ένας ταχυδρόμος στις 17 Ιουνίου 2016 που μου χτύπησε το κουδούνι λίγο πριν φύγουμε για το αεροδρόμιο. Δύο εβδομάδες πριν, είχα κάνει αίτηση Αναδοχής στην ActionAid και εκείνη τη μέρα έλαβα την κάρτα του «παιδιού μου», ένα αγοράκι 8 ετών από την κοινότητα VihnLong του Βιετνάμ. Λίγο καιρό μετά τού συστήθηκα κι εγώ στέλνοντάς του το πρώτο μου γράμμα και τη φωτογραφία μου. Έκτοτε ο Phu μου έστελνε συνέχεια ζωγραφιές και γράμματα λέγοντάς μου τα νέα του. 

Δε θα με χαρακτήριζα πρότυπο Αναδόχου καθώς δεν του ξαναέστειλα γράμμα να του απαντήσω σε όλα αυτά που μου έγραφε εκείνος με ενθουσιασμό. Μ’έφαγε η δυτική καθημερινότητα και δε νιώθω και τόσο περήφανη γι’αυτό...

Τρία χρόνια μετά, πάλι καλοκαίρι κι αφού είχα λάβει αρκετά γράμματα και ζωγραφιές του Phu είχα αποφασίσει ότι θα κάνω αίτηση για τo επόμενο ταξίδι αλληλεγγύης Αναδόχων της ActionAid, όπου κι αν γίνει αυτό. Γύρω στα μέσα Ιουλίου λαμβάνω email ότι το ταξίδι θα γίνει στη Ζιμπάμπουε, τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς. Προφανώς και την επόμενη μέρα δήλωσα συμμετοχή! Όταν τέλος του μήνα ενημερώθηκα πως κληρώθηκα μαζί με άλλα 44(άγνωστα σε μένα) άτομα, για το συγκεκριμένο ταξίδι, άρχισα σιγά σιγά να προετοιμάζομαι γι’αυτό που όλοι αποκαλούσαν «ταξίδι ζωής».

 Στο ενδιάμεσο έλαβα μια ακόμη ζωγραφιά από τον Phu και ένα γράμμα που μου εξηγούσε πως δε θα μου ξαναγράψει καθώς η ActionAid αποχωρεί από την κοινότητά του, ολοκληρώνοντας επιτυχώς το έργο της εκεί μετά από 15 χρόνια υποστήριξης στους κατοίκους, οι οποίοι πλέον είχαν καταφέρει να σταθούν στα πόδια τους και να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους. Μέσα στον ίδιο φάκελο έλαβα μια καινούρια φωτογραφία του Phu, o οποίος μετά από τρία χρόνια μπορώ να πω οτι είχε μεγαλώσει εμφανώς (φυσιολογικό θα μου πεις) καθώς και μια καινούρια κάρτα της Thu, η οποία από δω και στο εξής θα είναι το νέο μου «παιδί» από την κοινότητα TraVihn του Βιετνάμ. Ήταν λίγο περίεργο συναίσθημα το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Phu γιατί κυρίως ένιωθα άσχημα που του είχα στείλει αυτά τα τρία χρόνια μόνο εκείνο το πρώτο μου γράμμα.

 

Ο Phu, η Τhu και ένα ταξίδι ζωής - εσωτερική

Φωτογραφία από τα γράμματα της Thu

 

Τον Οκτώβρη της χρονιάς που μας πέρασε λοιπόν, ταξίδεψα με την ActioAid και άλλα 44 άτομα στη Ζιμπάμπουε. Ήταν η μεγαλύτερη αποστολή ομάδας που έχει ταξιδέψει ποτέ σε ταξίδι αλληλεγγύης της ActionAid. Για το ταξίδι αυτό δε θα σας πω πολλά. Επίσης δε θα αναφέρω για το συναίσθημα της προσφοράς αλλά ούτε και για τη δύναμη που πήρα από το χαμόγελο αυτών των ανθρώπων που στην πραγματικότητα δεν έχουν τίποτα, αλλά τελικά  φεύγεις  από εκεί με το ερώτημα ποιος έχει περισσότερα; Αυτοί ή εγώ;

Θα αναφέρω μόνο ότι αλλάξαμε τρία αεροπλάνα και ένα εξάωρο λεωφορείο για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό και πως ακόμη κι αν η διαδρομή ήταν 10 φορές μεγαλύτερη από αυτήν, θα την ξαναέκανα με το ίδιο τεράστιο χαμόγελο που δεν ξεκόλλησε στιγμή από το πρόσωπό μου εκείνες τις επτά ημέρες. Με το ταξίδι αυτό η ActionAid απέκτησε πρόσωπο για μένα. Έγινε η Σοφία, η Πόλυ, η Σίσσυ, η Σοφιαλένα, η Μυρσίνη και η Ειρήνη που ήταν συνεχώς δίπλα μας να μας καθοδηγούν και να μας λύνουν την όποια απορία είχαμε. Προσωπικά συζήτησα αμέτρητες ώρες μαζί τους σχετικά με το έργο της ActionAid, στις καθημερινές διαδρομές μας με το λεωφορείο κι εκεί αρχίσαμε να σκεφτόμαστε και να δουλέυουμε το πώς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε μέσα από τα ESIOT σε όλο αυτό που κάνουν και που είδα με τα ίδια μου τα μάτια. H συνεργασία αυτή λοιπόν γεννήθηκε σε ένα λεωφορείο προς την κοινότητα Nyanga της Ζιμπάμπουε τον Οκτώβρη του 2019.

Δε φανταστήκαμε σε καμία περίπτωση πως λίγους μήνες μετά, ολόκληρος ο πλανήτης θα υποφέρει απο έναν άγνωστο ως τότε ιό. Είχα ζητήσει μόνο να αποφασίσουμε οι ίδιοι πού θα δοθούν τα χρήματα που θα μαζέψουμε από τα σανδάλια που  θα σχεδιάσουμε για την ActionAid. Τα σανδάλια που σχεδιάστηκαν και πλαισιώνουν αυτήν την συνεργασία είναι τα #keros και #aspronisi και το 20% των εσόδων από τις πωλήσεις τους θα διατεθούν στην ActionAid για την αντιμετώπιση του covid-19 σε χώρες που πραγματικά μας έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ και που το σύστημα υγείας είναι σχεδόν ανύπαρκτο. 

Όσο για τη Τhu έχω ήδη λάβει τρία γράμματα με ζωγραφιές από αυτήν και έχω στείλει κι εγώ τρία σε αυτήν. Είδα από κοντά τη χάρα που παίρνουν τα παιδιά αυτά από ένα απλό γράμμα και τη δύναμη που τους δίνει αυτή η επικοινωνία. Δεσμεύτηκα λοιπόν άτυπα στον εαυτό μου να στέλνω τα γράμματά μου, χαρίζοντας στη Thu χαμόγελα μέσα από κάτι τόσο απλό! 

Έχω ήδη ξεθάψει από το πατάρι μας στην Τήνο τη συλλογή μου από φύλλα αλληλογραφίας που έκανα όταν ήμουν πιο μικρή. Σε αυτά γράφουμε και τα γράμματα της αδερφής μου, της μαμάς μου και της γιαγιάς μου(91 ετών!) που στέλνουν στα «παιδάκια τους» στην Παλαιστίνη και στη Σενεγάλη!

 

Photo Credits: Ειρήνη Σιώτη και ActionAid

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Μια ιστορία μοναδική, μια ιστορία Αναδοχής σαν τόσες άλλες…

Τρίτη Φεβρουαρίου 5, 2019 - 13:23, by Μάρα Ψαράκη - Accountability Reporting Senior Officer
Main Image

Ταξίδι συνάντησης με το παιδί της Αναδοχής: ένα ταξίδι που αλλάζει και τον Ανάδοχο και το παιδί. Ένα ταξίδι ζωής που χαρίζει χαρά, χαμόγελα και ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Ένα ταξίδι που συνεχίζεται και μετά από την επιστροφή.

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Mafia island: Ένα νησί, χιλιάδες ιστορίες αγάπης

Δευτέρα Νοεμβρίου 19, 2018 - 14:08, by Θεώνη Κονδύλη - Ανάδοχος Παιδιού
Main Image

Έχει περάσει λίγος καιρός από το τελευταίο μου ταξίδι στην Αφρική. Κάθε φορά που ταξιδεύω εκεί τα συναισθήματα που γεννιούνται μέσα μου δεν μπορούν να περιγράφουν με λόγια. Είναι συναισθήματα που σε κάνουν να ζεις το απόλυτο, το μοναδικό, που δίνουν νόημα στη ζωή σου και σε γεμίζουν μέχρι τα βάθη της ψυχής.

ΤΑΞΙΔΙ

Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο…

Παρασκευή Σεπτεμβρίου 14, 2018 - 17:15, by Αντρέας Κίσσας - Ανάδοχος Παιδιού ActionAid Ελλάς
Main Image

Ο Che Guevara είχε πει κάποτε «αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει» Κι αν με ρωτάτε, δεν είχε καθόλου άδικο.

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Ο Αστερίας στη θάλασσα

Τετάρτη Ιουλίου 22, 2015 - 16:57, by Χρήστος Μουρίκης- Εθελοντής ActionAid
Main Image

Η παλίρροια είχε σαν αποτέλεσμα εκατομμύρια αστερίες που βρίσκονταν στα ρηχά, να αργοπεθαίνουν στην άμμο. Κόσμος μαζεύτηκε στην ακτή και κοιτούσε. Κάπου εκεί, ένα παιδί προχώρησε μπροστά, έσκυψε, έπιασε έναν αστερία και τον πέταξε με όλη του τη δύναμη προς τα ανοιχτά. Έσκυψε, έπιασε και δεύτερο. Και τρίτο. Ο κόσμος στην ακτή τον παρακολουθούσε σκεπτικός. Κάποιος του φώναξε «δε βλέπεις ότι είναι μάταιο; Όσους αστερίες κι αν πετάξεις, είναι εκατομμύρια, δεν έχει νόημα.» Και το παιδί αποκρίθηκε, κρατώντας στο χέρι έναν ακόμα αστερία: «Ναι, αλλά για αυτόν τον αστερία έχει νόημα.» Κράτησέ αυτή την ιστορία, θα επανέλθω στο τέλος.

ΤΑΞΙΔΙ ΑΝΑΔΟΧΗ

Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου

Τετάρτη Μαΐου 27, 2015 - 18:54, by Πόλυ Τσιγκούνη- Εθελόντρια ΑctionAid
Main Image

Αν ξαναγεννιόμουν, θα έκανα άλλη δουλειά. Αν ξαναγεννιόμουν, θα σκεφτόμουν αλλιώς. Αν ξαναγεννιόμουν, θα τα έκανα όλα διαφορετικά… Είναι κουβέντες που ακούω συχνά σε παρέες. Και πάντα χαμογελάω συνωμοτικά. Γιατί εγώ έχω βρει το μυστικό να ξαναγεννιέμαι, ξανά και ξανά και ξανά……

ΤΑΞΙΔΙ

Η εθελοντική αποστολή στο Βιετνάμ ολοκληρώθηκε

Τετάρτη Μαΐου 29, 2013 - 16:08, by Βίκυ Μαρκολέφα - Υπεύθυνη Επικοινωνίας
Main Image

Η πρώτη λέξη που μου ερχόταν στο μυαλό πριν ξεκινήσουμε για το Βιετνάμ ήταν «πόλεμος». Μετά την εθελοντική αποστολή στο Λάι Τσάο που τελείωσε πριν από λίγες ημέρες, οι λέξεις που...

ΤΑΞΙΔΙ

Βιετνάμ: Εθελοντική αποστολή στη χώρα του πολέμου

Τρίτη Απριλίου 30, 2013 - 13:58, by Βίκυ Μαρκολέφα - Υπεύθυνη Επικοινωνίας
Main Image

Η πανέμορφη αυτή χώρα έγινε γνωστή μέσα από το Χόλυγουντ και τις αμέτρητες ταινίες και ντοκιμαντέρ που έχουν γυριστεί γύρω από τον πόλεμο με τις ΗΠΑ.

ΤΑΞΙΔΙ

Coração moçambicana

Δευτέρα Απριλίου 29, 2013 - 17:55, by Νάταλι Βαλάκη - Διευθύντρια Προγραμμάτων
Main Image

Ούτε 24 ώρες δεν έχουν περάσει καλά καλά από την επιστροφή μας από τη Μοζαμβίκη. Προσπαθώ να βάλω τις εικόνες και τα συναισθήματα σε λόγια και μάλλον είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κληθεί να κάνω στη ζωή μου.

ΤΑΞΙΔΙ

Obrigada Mozambique (ή αλλιώς η Ευρώπη σε ευχαριστεί Αφρική για τη γη σου)

Πέμπτη Απριλίου 11, 2013 - 19:17, by Νάταλι Βαλάκη - Διευθύντρια Προγραμμάτων
Main Image

To όγδοο ταξίδι στην Αφρική σε διάστημα 4 ετών. Και κάθε φορά η ανυπομονησία και οι προσδοκίες είναι σα να είναι το πρώτο. Σε λιγότερο από 24 ώρες πετάμε για Maputo, Μοζαμβίκη, στη χώρα ...

ΤΑΞΙΔΙ

Στο δρόμο για την Αιθιοπία...

Πέμπτη Νοεμβρίου 22, 2012 - 17:07, by Βίκυ Μαρκολέφα - Υπεύθυνη Επικοινωνίας
Main Image

Κάθε πρωί που ανοίγουμε τη βρύση, κάθε φορά που γεμίζουμε ένα ποτήρι νερό, απολαμβάνουμε – αν και δεν το συνειδητοποιούμε πάντα - ένα από τα πιο πολύτιμα αγαθά του πλανήτη. Για τους κατοίκους ...

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό