Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΡΑΣΗ

Kλιματική κρίση: χρειαζόμαστε επείγουσα στήριξη προς τα ευάλωτα κράτη της πρώτης γραμμής

Δευτέρα Νοεμβρίου 30, 2020 - 14:54, by Harjeet Singh - Υπεύθυνος για θέματα κλιματικής αλλαγής στην ActionAid
Main Image

Ατελέσφορες προς το παρόν οι συνομιλίες του ΟΗΕ για το κλίμα, στερώντας χρηματοδότηση από όσους παλεύουν με τις αυξανόμενες «ζημίες και απώλειες» λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Τη στιγμή που ο υπερτυφώνας Γκόνι σφυροκοπούσε τις Φιλιππίνες στα τέλη του Οκτωβρίου, ο ακτιβιστής και πρώην διαπραγματευτής για το κλίμα Yeb Saño συνέκρινε την καταστροφική ισχύ του με αυτήν του τυφώνα Χαϊγιάν, που χτύπησε τη χώρα πριν από επτά χρόνια, γράφοντας στο Τουίτερ: «Η επείγουσα κατάσταση για το κλίμα παραμένει και προκαλεί χάος».

Η ισχυρότερη καταιγίδα του 2020, ο τυφώνας Γκόνι, σκότωσε πάνω από 20 ανθρώπους καθώς σάρωνε τη χώρα, καταστρέφοντας δεκάδες χιλιάδες σπίτια και τις υποδομές.

Έρχεται τη στιγμή που οι κοινωνίες αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις που επέφερε στην υγεία και την οικονομία η πανδημία του COVID-19 και λιγότερο από μια εβδομάδα μετά τον τυφώνα Μολάβε, που σκότωσε 22 ανθρώπους στις Φιλιππίνες.

Στο Βιετνάμ, ο Μολάβε προκάλεσε κι άλλους θανάτους και καταστροφές, σε μια χώρα που ήδη κλονιζόταν από τη χειρότερη περίοδο τροπικών καταιγίδων όλων των εποχών και έναν μήνα πρωτοφανών πλημμυρών και κατολισθήσεων.

Η ActionAid δουλεύει με εταίρους για να προετοιμάσει δράσεις έκτακτης βοήθειας και για τις δύο χώρες, εστιάζοντας στη στήριξη των κοινοτήτων που έχουν δεχθεί τα σφοδρότερα χτυπήματα από τις κλιματικές καταστροφές και τον COVID-19.

Οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ βρίσκονται ανάμεσα στις καλύτερα προετοιμασμένες χώρες για την περίοδο των τροπικών καταιγίδων, με αποτελεσματικά συστήματα προειδοποίησης και σχέδια εκκένωσης. Αλλά ακόμα και αυτές οι χώρες καταβάλλουν έντονες προσπάθειες για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη ένταση και συχνότητα των φυσικών καταστροφών, καθώς και το ολέθριο κόστος ανθρώπινων ζωών. Εκτιμάται ότι μόνο ο Μολάβε θα κοστίσει στο Βιετνάμ 430 εκατομμύρια δολάρια σε οικονομικές απώλειες.

pic_blog_harjeet_eswteriki

Μέλη της κοινότητας Νgangu, στη Ζιμπάμπουε προσπαθούν να σώσουν ό,τι μπορούν μετά το καταστροφικό πέρασμα του κυκλώνα Ιντάι.

Ωστόσο, η παγκόσμια κοινότητα συνεχίζει να απογοητεύει και να μη στηρίζει αυτές τις χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της κλιματικής κρίσης, ειδικά οι πλούσιες χώρες που κυρίως ευθύνονται για αυτήν την κρίση.

Έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τότε που το Βανουάτου, μέλος της Συμμαχίας των Μικρών Νησιωτικών Κρατών (AOSIS), πρόβαλε αξιώσεις στις συνομιλίες του ΟΗΕ για το κλίμα, προκειμένου να αποζημιωθούν τα μικρά νησιωτικά κράτη για τις επιπτώσεις της ανόδου της στάθμης των θαλασσών.

Αφού ο τυφώνας Χαϊγιάν προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στις Φιλιππίνες, ο Yeb Saño μαζί με άλλους ξεκίνησαν απεργία πείνας κατά τη διάρκεια της συνδιάσκεψης για την κλιματική αλλαγή στα Ηνωμένα Έθνη, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την έλλειψη ουσιαστικών δράσεων για το κλίμα, και έκαναν έκκληση για στήριξη των χωρών που ήδη αντιμετώπιζαν τις σφοδρές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την έντονη υποστήριξη στο πέρασμα των χρόνων από αναπτυσσόμενες χώρες και κοινωνικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της ActionAid, συνέβαλε στη δημιουργία του Διεθνούς Μηχανισμού της Βαρσοβίας για τις Απώλειες και τις Ζημίες (WIM) το 2013, επιφορτισμένου με τη στήριξη ευάλωτων χωρών, αυτών που ήδη γνωρίζουν σοβαρές επιπτώσεις από τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Παράλληλα, ενόψει της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας, των πρωτοφανών ανεξέλεγκτων πυρκαγιών, των αυξανόμενης συχνότητας και σφοδρότητας των υπερκαταιγίδων, των πλημμυρών, της ανόδου της στάθμης των θαλασσών και της ξηρασίας, ο WIM συνεχίζει να πραγματοποιεί τεχνικές συναντήσεις που ισοδυναμούν με ασκήσεις επί χάρτου.

 Επιλογές Χρηματοδότησης

Οι πλούσιες χώρες συνεχίζουν να ασκούν τρομοκρατία στα μέλη της επιτροπής που εκπροσωπούν αναπτυσσόμενες χώρες, μπλοκάροντας την πορεία της οικονομικής στήριξης.

Στο μεταξύ, οι επιβιώσαντες της κλιματικής αλλαγής στις πιο ευάλωτες χώρες, αυτοί που έχουν συμβάλει ελάχιστα στην πρόκληση της κλιματικής κρίσης, έχουν εγκαταλειφθεί να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους.

Το WIM είναι επιφορτισμένο με την ενίσχυση της γνώσης σχετικά με την κλίμακα και τη φύση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, την ενίσχυση του διαλόγου και τον συντονισμό και ενίσχυση των δράσεων και τη στήριξη, συμπεριλαμβάνοντας τη σημαντικότατη χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση των απωλειών και των ζημιών που προκαλεί η παγκόσμια άνοδος της θερμοκρασίας.

Στις συνομιλίες για την κλιματική αλλαγή στη Μαδρίτη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ την προηγούμενη χρονιά, μετά από επτά χρόνια νωθρότητας, οι χώρες συμφώνησαν να δημιουργηθεί μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για δράση και στήριξη. Αυτή η ομάδα τελικά συστάθηκε σε μια συνάντηση του WIM τον προηγούμενο μήνα.

Η ομάδα εμπειρογνωμόνων έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ξεκάθαρες χρηματοδοτικές λύσεις που θα δώσουν τη δυνατότητα στις πληγείσες κοινότητες να λάβουν αποζημιώσεις που δικαιούνται. Οι εκτιμήσεις είναι ότι μέχρι το 2030 το παγκόσμιο ετήσιο κόστος της αποζημίωσης των βλαβερών συνεπειών των καταστροφών που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή – γνωστές ως «απώλειες και ζημίες» - θα φτάσει τουλάχιστον στα 300 δισεκατομμύρια δολάρια και θα αυξάνονται κατά περίπου 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο μέχρι το 2060.

Μια έκθεση της ActionAid το 2019 εξέτασε τις τρέχουσες επιλογές για την αγορά, το κράτος και καινοτόμους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς που θα είναι διαθέσιμοι, προκειμένου να καλυφθεί το ιλιγγιώδες κόστος των απωλειών και των ζημιών, εξετάζοντας την αποτελεσματικότητά τους έναντι βασικών αρχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ανάλυση εντόπισε ξεκάθαρους νικητές, ανάμεσά τους μια εισφορά που θα επιβαρύνει τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, προκειμένου να αποκατασταθεί το κόστος της απώλειας και της ζημίας και να χρηματοδοτούνται προγράμματα που θα προωθήσουν τη μετάβαση των κοινοτήτων στην πράσινη οικονομία. Έτσι επιρρίπτεται το βάρος σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την κλιματική αλλαγή, για να καλύψουν το κόστος των επιπτώσεών της και θα μπορούσε να συγκεντρωθεί έως και 1 τρισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο σε μια κλίμακα 40 δολαρίων ανά τόνο εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Η μετατόπιση της κρατικής επιχορήγησης από τα ορυκτά καύσιμα προς την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και τη χρηματοδότηση της μετάβασης σε μια παγκόσμια οικονομία που χρησιμοποιεί ελάχιστο άνθρακα θα μπορούσε να συγκεντρώσει 300 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, και να αυξηθεί μέχρι και σε 5,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, όταν συμπεριλαμβάνονται και οι έμμεσες επιχορηγήσεις.

Καθώς φέτος συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τη Συμφωνία του Παρισιού, οι πλούσιες χώρες πρέπει να δεσμευτούν να θεσπίσουν επειγόντως ένα ισχυρό σύστημα στήριξης των ευάλωτων κοινοτήτων και των χωρών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

 

Λεζάντα Κεντρικής Φωτογραφίας: Kαταστροφικές πλημμύρες στην Κεράλα της Ινδίας το 2018

ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΡΑΣΗ

Ζιμπάμπουε: Περιμένοντας το φράγμα να γεμίσει

Δευτέρα Φεβρουαρίου 17, 2020 - 14:58, by Πόλυ Τσιγκούνη - Reporting and Content Senior Officer
Main Image

Αναφέροντας τη λέξη Αφρική, οι περισσότεροι φέρνουμε συνειρμικά στο μυαλό μας έναν τόπο υπερβολικά ζεστό και άνυδρο, γεγονός που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την αδιάλειπτη φτώχεια των κατοίκων της. Με μια φράση-δύο στερεότυπα: το πρώτο, ότι η Αφρική είναι κατά κανόνα ένας ξερός τόπος, τη στιγμή που εκεί πηγάζουν από τα μεγαλύτερα ποτάμια και λίμνες του πλανήτη. Και το δεύτερο, ότι η φτώχεια είναι μια κατάσταση που οφείλεται σε φυσικά φαινόμενα, ενώ στην πραγματικότητα η έλλειψη υποδομών για την αντιμετώπισή τους είναι που δημιουργεί και διαιωνίζει τον κύκλο της φτώχειας-τρανό παράδειγμα, χώρες που ευημερούν σε περιοχές με πιο ακραίες κλιματικές συνθήκες-. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος που προσπερνάμε με απάθεια ειδήσεις που αναφέρονται σε επισιτιστικές κρίσεις που αντιμετωπίζουν όλο και συχνότερα οι χώρες της Αφρικής, εξαιτίας ακραίων φαινομένων ξηρασίας και παρατεταμένης ανομβρίας.  

 

Τη Ζιμπάμπουε την επισκεφτήκαμε τέλος Οκτωβρίου. Καλή εποχή, για να μην μας προλάβει η περίοδος των βροχοπτώσεων που ξεκινά τον Νοέμβριο. Που τελικά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα... Αποστολή μας ήταν να βοηθήσουμε στην οικοδόμηση τουαλετών για το νηπιαγωγείο ενός χωριού στην κοινότητα Νιάνγκα. Επισκεφτήκαμε τον χώρο όπου θα γινόταν η δουλειά ένα ζεστό πρωινό. Και οι ίδιοι οι ντόπιοι διαμαρτύρονταν για την ασυνήθιστη για την εποχή ζέστη, σε έναν τόπο που είναι μεν από τους πιο ξηρούς της χώρας, αλλά που δεν αντιμετώπιζε μέχρι πρόσφατα τόσο σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας. Με τους υπεύθυνους της κοινότητας περιηγηθήκαμε στην περιοχή. Η βλάστηση ήταν ελάχιστη, η σκιά σχεδόν ανύπαρκτη. Κοντά σε μια αντλία νερού μερικές καλλιέργειες επιβίωναν χάρη στην εγγύτητα με το νερό. Η αντλία, ό,τι πιο πολύτιμο στην περιοχή, ήταν περιφραγμένη με συρματόπλεγμα για να προστατεύεται από την εισβολή των διψασμένων ζώων. Τα βόδια και τα αιγοπρόβατα συνωστίζονταν στο μικρό αυλάκι που συγκέντρωνε τα νερά που έφευγαν από την αντλία, όταν κάποιος τραβούσε νερό. Ρουφούσαν λαίμαργα και την παραμικρή υγρασία μέσα από τη λάσπη. Στο θέαμα ένιωθες και τον δικό σου λαιμό να στεγνώνει και ψηλαφούσες το σακίδιό σου να βρεις το μπουκάλι σου. Τότε, κοιτούσες ενοχικά τους γύρω σου και το άφηνες χωρίς να πιείς... 

 

Κάποια στιγμή βρεθήκαμε κάτω από την ευεργετική σκιά πυκνότερης βλάστησης. Μας εξήγησαν ότι βρισκόμασταν στην κοίτη ενός ποταμού που κατεβάζει νερό την περίοδο των βροχοπτώσεων και δίνει ζωή στην περιοχή. Τα τελευταία χρόνια, όμως, οι βροχοπτώσεις περιορίζονται όλο και περισσότερο, το νερό πέφτει μαζεμένο και σε σύντομο διάστημα, μειώνοντας εξαιρετικά τα περιθώρια καλλιέργειας. Κόσμος ήταν μαζεμένος μέσα στο άνοιγμα του ποταμού και δούλευε πυρετωδώς. Ο επικεφαλής της περιφέρειας μάς εξήγησε ότι προσπαθούσαν να διευρύνουν την κοίτη και να φτιάξουν ένα φράγμα, ώστε να συγκρατούν το νερό, όσο πιο πολύ μπορούσαν. Μετά από αρκετή συζήτηση για τη σοβαρότητα του προβλήματος, οι άνθρωποι της ActionAid Ζιμπάμπουε πρότειναν να βοηθήσουμε στην κατασκευή του φράγματος, που αποτελούσε πλέον πρώτη προτεραιότητα για την περιοχή.  

 

Περιμένοντας το πηγάδι να γεμίσει_Εσωτερική (1)

 

Για τέσσερις ημέρες δουλεύαμε όλοι μαζί, να προλάβει να τελειώσει το φράγμα πριν από τις βροχές. Σκάψαμε, γεμίσαμε σακιά με χώμα, φτιάξαμε τσιμέντο. Μιλήσαμε με τους κατοίκους για τα προβλήματα που συνεπάγεται η έλλειψη νερού. Για τις γυναίκες που πρέπει να κουβαλάνε τα βαριά μπιτόνια σε μεγάλες αποστάσεις. Για τα παιδιά που πρέπει να εγκαταλείπουν το σχολείο, αναλαμβάνοντας εκείνα πολλές φορές το κουβάλημα ή επειδή αρρωσταίνουν απο το μολυσμένο βρώμικο νερό. Για τους αγρότες που η σοδειά δεν επαρκεί πλέον ούτε για τη διατροφή της οικογένειας. Για τους κτηνοτρόφους που βλέπουν τα ζώα τους να χάνονται από τη δίψα και την πείνα. Για την ελπίδα που εξατμίζεται, όπως το νερό από τις τελευταίες ρωγμές του εδάφους.  

 

Στη Ζιμπάμπουε αυτή τη στιγμή 3,6 εκατομμύρια κάτοικοι βρίσκονται  σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ξηρασίας, ενώ 7,7 εκατομμύρια, περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας, βρίσκονται στα πρόθυρα λιμού, γεγονός που κατατάσσει τη Ζιμπάμπουε στις χώρες με τη μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση παγκοσμίως. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι αρκετές οικογένειες παντρεύουν τα κορίτσια τους με αντάλλαγμα μερικά σακιά καλαμπόκι. Σε κάποιες αγροτικές περιοχές η τελευταία συγκομιδή έγινε το 2017. Ναι, είναι Αφρική και τα νούμερα μπορούν απλώς να εκληφθούν ως θριαμβευτική επιβεβαίωση των στεροτύπων που κουβαλάμε. Στη Ζιμπάμπουε βρίσκονται οι καταρράκτες του Ζαμβέζη στη λίμνη Βικτώρια. Λέγεται ότι ο ήχος του νερού μπορεί να ακουστεί από απόσταση μέχρι και 40 χιλιομέτρων, ενώ τα σταγονίδια του νερού που πέφτει με ορμή μπορούν να είναι ορατά από ψηλά σε απόσταση 50 χιλιομέτρων. 

 

Περιμένοντας το πηγάδι να γεμίσει_Εσωτερική (2)

 

Φεύγοντας από τη Νιάνγκα ζητήσαμε να μας στείλουν φωτογραφίες με το φράγμα μας γεμάτο νερό. Περιμένουμε ακόμα...  

 

Photo Credits: Πόλυ Τσιγκούνη

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Και ο καιρός τρελάθηκε…

Τετάρτη Νοεμβρίου 16, 2016 - 12:21, by Άννα Μπότσογλου - Brand & Content Manager
Main Image

Η πιο γνωστή τακτική για να φροντίσεις τα πράγματα να μείνουν ως έχουν, είναι να σπείρεις την αμφιβολία. Είναι μια πρακτική που εφαρμόζεται και για την κλιματική αλλαγή. Τα στοιχεία, όμως, είναι αδιαμφισβήτητα. Σύμφωνα με έρευνα της ActionAid, το 2016, περισσότεροι από 400 εκατομμύρια άνθρωποι χτυπήθηκαν από το πιο ακραίο φαινόμενο του Ελ Νίνιο, που προκάλεσε ξηρασίες σε όλον τον κόσμο. Παρόλ’ αυτά, υπάρχει ακόμη ελπίδα να σταματήσουμε τα χειρότερα. Πρέπει να δράσουμε, όμως, τώρα.

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Κλιματική αλλαγή: Παλεύοντας για τα αυτονόητα

Δευτέρα Νοεμβρίου 30, 2015 - 18:26, by Άννα Μπότσογλου - Brand & Content Manager
Main Image

Τι σχέση έχει η ActionAid με την κλιματική αλλαγή; Δεν υπάρχει μέρος της ζωής όλων των ανθρώπων της γης που να μην έχει σχέση με την κλιματική αλλαγή. Η τροφή που τρώμε, το νερό που πίνουμε, η ενέργεια που καταναλώνουμε, οι ασθένειες που αντιμετωπίζουμε, τα σκουπίδια που παράγουμε όλα σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, εδώ και παντού.

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Ω τι κόσμος, μπαμπά!

Δευτέρα Δεκεμβρίου 10, 2012 - 17:48, by Άννα Μπότσογλου - Brand & Content Manager
Main Image

«Καθώς καθόμαστε εδώ στις διαπραγματεύσεις, καθώς αμφιταλαντευόμαστε και χρονοτριβούμε, ο αριθμός των νεκρών ανεβαίνει. Πρόκειται για μια τεράστια καταστροφή. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν..

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό