Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΤΑΞΙΔΙ ΔΡΑΣΗ

10 χρόνια ταξίδια αλληλεγγύης ActionAid: Πώς αλλάζεις τον κόσμο ταξιδεύοντας

Δευτέρα Φεβρουαρίου 15, 2021 - 15:05, by Πόλυ Τσιγκούνη - Reporting and Content Senior Officer
Main Image

«Το ταξίδι της ανακάλυψης δεν σημαίνει να ψάχνεις καινούργια μέρη, αλλά να έχεις καινούργια μάτια», έχει πει ο Μαρσέλ Προυστ. Είναι μια φράση που με έχει στοιχειώσει ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, που τα ταξίδια πλήττονται από το απαγορευτικό της πανδημίας. Και η αλήθεια είναι ότι όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε μπει στη διαδικασία να κοιτάξουμε γύρω μας και μέσα μας με διαφορετική ματιά, υπό την επίταξη των lockdown.

Κι ενώ αναπολώ και την παλιά μου ματιά -για να είμαι ειλικρινής- φέρνοντας στο μυαλό μου εικόνες από τα αγαπημένα μου ταξίδια, τα ταξίδια αλληλεγγύης με την ActionAid, προσπαθώ να εντοπίσω τι είναι αυτό που τα κάνει τόσο αγαπημένα και ξεχωριστά. Είναι σίγουρα εμπειρίες μοναδικές, στιγμές δυνατές, συναισθήματα που σε κάνουν να νιώθεις ζωντανή με έναν πρωτόγνωρο τρόπο. Είναι η δύναμη της αλληλεγγύης που σε κάνει να νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα όταν είσαι μαζί. Το αίσθημα της πληρότητας, ότι κάνεις κάτι χρήσιμο και σημαντικό για κάποιους άλλους, άγνωστους ανθρώπους. Η ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά τελικά. Η αφύπνιση του χρέους, ότι πρέπει να παλέψεις και για εκείνους που δεν μπορούν μόνοι τους, που σου υπαγορεύει τον σκοπό που πάντα αναζητούσες. Η έμπνευση και η δύναμη που σου δίνουν άνθρωποι που παλεύουν, ενώ έχουν όλα τα δεδομένα εναντίον τους. Ναι, η λίστα μπορεί να πάει πολύ μακριά τελικά, ωστόσο κάτι μέσα μου δεν έχει ικανοποιηθεί ακόμα…

Καθώς αναζητώ περισσότερες εικόνες που θα μου δώσουν την απάντηση, συνειδητοποιώ ότι τα ταξίδια αλληλεγγύης στην πραγματικότητα ξεκινούν όταν επιστρέφεις από τον προορισμό σου. Εκεί όπου προηγουμένως ήταν ο τόπος σου, είναι πλέον όλα διαφορετικά. Τα πάντα έχουν αποκτήσει άλλη αξία, άλλη βαρύτητα, άλλη ιεράρχηση. Πράγματα που θεωρούσες σημαντικά έχουν ξεθωριάσει και άλλα έχουν αποκτήσει διαφορετική λάμψη, διεκδικώντας την προσοχή σου. Οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται πολύτιμες και οι ανθρώπινες αδυναμίες αποκτούν μια γοητεία και μια πρόκληση να τις μετατρέψεις σε αρετές.  

Τα ταξίδια αλληλεγγύης τα συναντάς παντού στην καθημερινότητά σου: σε ένα παιδικό αυθόρμητο χαμόγελο, σε μια ανιδιοτελή αγκαλιά, στο νερό που τρέχει γενναιόδωρα στη βρύση σου, στην ασφαλή θαλπωρή του σπιτιού σου ένα χειμωνιάτικο βράδυ, στην ανεπιτήδευτη καλοσύνη σε διασταυρούμενα βλέμματα περαστικών. Ψάχνοντας τον αντίκτυπο αυτών των ταξιδιών στις ζωές των ανθρώπων, τα πρώτα σημάδια τα εντοπίζεις στο δικό σου είδωλο στον καθρέφτη σου. Ένας καινούργιος κόσμος ανοίγεται μπροστά σου μέσα από την καινούργια σου ματιά. Είναι ο κόσμος που ονειρευόσουν και είναι πιο κοντά από ό,τι φανταζόσουν.

Στα 10 χρόνια ταξιδιών αλληλεγγύης της ActionAid, είχαμε τη χαρά να δούμε πολλές ζωές να αλλάζουν: με 36 έργα σε 12 χώρες, 4.000 άτομα έχουν ευκαιρίες για ποιοτική εκπαίδευση, 3.000 μέλη συνεταιρισμών εξασφαλίζουν καλύτερο εισόδημα, 12.000 άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό. Ίσως, όμως, η πιο σημαντική αλλαγή να είναι αυτά τα 488 ζευγάρια μάτια των ταξιδιωτών, που πλέον βλέπουν έναν αλλιώτικο κόσμο γύρω τους. Και είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι μπορούν για να τον διαδώσουν.

Τελικά, και όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, αρκεί να αλλάξεις τον τρόπο που τον αντικρίζεις. Γιατί μέσα από τη δική σου ματιά, μπορούν να τον δουν αλλιώτικο και οι γύρω σου.

Κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι τον επόμενο προορισμό με λαχτάρα ανυπόμονου παιδιού, μέσα στην ασφυξία των εγκλεισμών. Εικόνες ανθρώπων που αγκαλιάζονται σφιχτά μπροστά από μια καινούργια βρύση στην Κένυα περνούν από μπροστά μου, παιδικά τραγούδια από κάποιο σχολείο στην Ουγκάντα ηχούν στα αυτιά μου, μυρωδιά από φρεσκομαγειρεμένα λαχανικά με sadza σε υπαίθρια κουζίνα στη Ζιμπάμπουε με περιβάλλει. Δεν ξέρω πότε θα ταξιδέψω ξανά. Όμως ανοίγοντας τα μάτια βλέπω τον κόσμο όμορφο, αλλαγμένο γύρω μου. Και ξέρω πια πως όπου κι αν βρίσκομαι, είναι και εκεί ο προορισμός μου!

 

Λεζάντα Φωτογραφίας: Σε ταξίδι αλληλεγγύης το 2014 στην Κένυα. Η ομάδα δούλεψε για ένα έργο υδροδότησης του σχολείου της περιοχής.

Photo Credits: Georgios Dedes/ActionAid 

ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΡΑΣΗ

Ζιμπάμπουε: Περιμένοντας το φράγμα να γεμίσει

Δευτέρα Φεβρουαρίου 17, 2020 - 14:58, by Πόλυ Τσιγκούνη - Reporting and Content Senior Officer
Main Image

Αναφέροντας τη λέξη Αφρική, οι περισσότεροι φέρνουμε συνειρμικά στο μυαλό μας έναν τόπο υπερβολικά ζεστό και άνυδρο, γεγονός που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την αδιάλειπτη φτώχεια των κατοίκων της. Με μια φράση-δύο στερεότυπα: το πρώτο, ότι η Αφρική είναι κατά κανόνα ένας ξερός τόπος, τη στιγμή που εκεί πηγάζουν από τα μεγαλύτερα ποτάμια και λίμνες του πλανήτη. Και το δεύτερο, ότι η φτώχεια είναι μια κατάσταση που οφείλεται σε φυσικά φαινόμενα, ενώ στην πραγματικότητα η έλλειψη υποδομών για την αντιμετώπισή τους είναι που δημιουργεί και διαιωνίζει τον κύκλο της φτώχειας-τρανό παράδειγμα, χώρες που ευημερούν σε περιοχές με πιο ακραίες κλιματικές συνθήκες-. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος που προσπερνάμε με απάθεια ειδήσεις που αναφέρονται σε επισιτιστικές κρίσεις που αντιμετωπίζουν όλο και συχνότερα οι χώρες της Αφρικής, εξαιτίας ακραίων φαινομένων ξηρασίας και παρατεταμένης ανομβρίας.  

 

Τη Ζιμπάμπουε την επισκεφτήκαμε τέλος Οκτωβρίου. Καλή εποχή, για να μην μας προλάβει η περίοδος των βροχοπτώσεων που ξεκινά τον Νοέμβριο. Που τελικά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα... Αποστολή μας ήταν να βοηθήσουμε στην οικοδόμηση τουαλετών για το νηπιαγωγείο ενός χωριού στην κοινότητα Νιάνγκα. Επισκεφτήκαμε τον χώρο όπου θα γινόταν η δουλειά ένα ζεστό πρωινό. Και οι ίδιοι οι ντόπιοι διαμαρτύρονταν για την ασυνήθιστη για την εποχή ζέστη, σε έναν τόπο που είναι μεν από τους πιο ξηρούς της χώρας, αλλά που δεν αντιμετώπιζε μέχρι πρόσφατα τόσο σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας. Με τους υπεύθυνους της κοινότητας περιηγηθήκαμε στην περιοχή. Η βλάστηση ήταν ελάχιστη, η σκιά σχεδόν ανύπαρκτη. Κοντά σε μια αντλία νερού μερικές καλλιέργειες επιβίωναν χάρη στην εγγύτητα με το νερό. Η αντλία, ό,τι πιο πολύτιμο στην περιοχή, ήταν περιφραγμένη με συρματόπλεγμα για να προστατεύεται από την εισβολή των διψασμένων ζώων. Τα βόδια και τα αιγοπρόβατα συνωστίζονταν στο μικρό αυλάκι που συγκέντρωνε τα νερά που έφευγαν από την αντλία, όταν κάποιος τραβούσε νερό. Ρουφούσαν λαίμαργα και την παραμικρή υγρασία μέσα από τη λάσπη. Στο θέαμα ένιωθες και τον δικό σου λαιμό να στεγνώνει και ψηλαφούσες το σακίδιό σου να βρεις το μπουκάλι σου. Τότε, κοιτούσες ενοχικά τους γύρω σου και το άφηνες χωρίς να πιείς... 

 

Κάποια στιγμή βρεθήκαμε κάτω από την ευεργετική σκιά πυκνότερης βλάστησης. Μας εξήγησαν ότι βρισκόμασταν στην κοίτη ενός ποταμού που κατεβάζει νερό την περίοδο των βροχοπτώσεων και δίνει ζωή στην περιοχή. Τα τελευταία χρόνια, όμως, οι βροχοπτώσεις περιορίζονται όλο και περισσότερο, το νερό πέφτει μαζεμένο και σε σύντομο διάστημα, μειώνοντας εξαιρετικά τα περιθώρια καλλιέργειας. Κόσμος ήταν μαζεμένος μέσα στο άνοιγμα του ποταμού και δούλευε πυρετωδώς. Ο επικεφαλής της περιφέρειας μάς εξήγησε ότι προσπαθούσαν να διευρύνουν την κοίτη και να φτιάξουν ένα φράγμα, ώστε να συγκρατούν το νερό, όσο πιο πολύ μπορούσαν. Μετά από αρκετή συζήτηση για τη σοβαρότητα του προβλήματος, οι άνθρωποι της ActionAid Ζιμπάμπουε πρότειναν να βοηθήσουμε στην κατασκευή του φράγματος, που αποτελούσε πλέον πρώτη προτεραιότητα για την περιοχή.  

 

Περιμένοντας το πηγάδι να γεμίσει_Εσωτερική (1)

 

Για τέσσερις ημέρες δουλεύαμε όλοι μαζί, να προλάβει να τελειώσει το φράγμα πριν από τις βροχές. Σκάψαμε, γεμίσαμε σακιά με χώμα, φτιάξαμε τσιμέντο. Μιλήσαμε με τους κατοίκους για τα προβλήματα που συνεπάγεται η έλλειψη νερού. Για τις γυναίκες που πρέπει να κουβαλάνε τα βαριά μπιτόνια σε μεγάλες αποστάσεις. Για τα παιδιά που πρέπει να εγκαταλείπουν το σχολείο, αναλαμβάνοντας εκείνα πολλές φορές το κουβάλημα ή επειδή αρρωσταίνουν απο το μολυσμένο βρώμικο νερό. Για τους αγρότες που η σοδειά δεν επαρκεί πλέον ούτε για τη διατροφή της οικογένειας. Για τους κτηνοτρόφους που βλέπουν τα ζώα τους να χάνονται από τη δίψα και την πείνα. Για την ελπίδα που εξατμίζεται, όπως το νερό από τις τελευταίες ρωγμές του εδάφους.  

 

Στη Ζιμπάμπουε αυτή τη στιγμή 3,6 εκατομμύρια κάτοικοι βρίσκονται  σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ξηρασίας, ενώ 7,7 εκατομμύρια, περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας, βρίσκονται στα πρόθυρα λιμού, γεγονός που κατατάσσει τη Ζιμπάμπουε στις χώρες με τη μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση παγκοσμίως. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι αρκετές οικογένειες παντρεύουν τα κορίτσια τους με αντάλλαγμα μερικά σακιά καλαμπόκι. Σε κάποιες αγροτικές περιοχές η τελευταία συγκομιδή έγινε το 2017. Ναι, είναι Αφρική και τα νούμερα μπορούν απλώς να εκληφθούν ως θριαμβευτική επιβεβαίωση των στεροτύπων που κουβαλάμε. Στη Ζιμπάμπουε βρίσκονται οι καταρράκτες του Ζαμβέζη στη λίμνη Βικτώρια. Λέγεται ότι ο ήχος του νερού μπορεί να ακουστεί από απόσταση μέχρι και 40 χιλιομέτρων, ενώ τα σταγονίδια του νερού που πέφτει με ορμή μπορούν να είναι ορατά από ψηλά σε απόσταση 50 χιλιομέτρων. 

 

Περιμένοντας το πηγάδι να γεμίσει_Εσωτερική (2)

 

Φεύγοντας από τη Νιάνγκα ζητήσαμε να μας στείλουν φωτογραφίες με το φράγμα μας γεμάτο νερό. Περιμένουμε ακόμα...  

 

Photo Credits: Πόλυ Τσιγκούνη

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό