Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Κάνοντας μάθημα σε αχαρτογράφητα νερά

Πέμπτη Ιουλίου 2, 2020 - 12:36, by Ελένη Λουμάκη - Δασκάλα Ενισχυτικής Διδασκαλίας στο Επίκεντρο
Main Image

 Άλλη μία σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της, η δεύτερη για μένα ως δασκάλα ενισχυτικής διδασκαλίας στο Επίκεντρο, και όπως είναι φυσικό κι επόμενο, με έχουν κατακλύσει σκέψεις και συναισθήματα. Ήταν αδιαμφισβήτητα μία χρονιά ιδιαίτερη... 

Τον Μάρτιο βρεθήκαμε όλοι, με διαφορετικό τρόπο, σε αχαρτογράφητα νερά. Η εκπαιδευτική κοινότητα, με το κλείσιμο των σχολείων λόγω Covid-19, καλείται να ανταποκριθεί ξαφνικά στην ανάγκη για εξ αποστάσεως διδασκαλία. Μέσα σε αυτήν κι εγώ. Η ανασφάλεια που αισθάνομαι στην αρχή για το άγνωστο μετατρέπεται σε κινητήρια δύναμη, για να τροποποιήσω τη δομή των μαθημάτων και να ανακαλύψω ψηφιακά εργαλεία τα οποία θα υποστηρίξουν και θα εμπλουτίσουν την εξ αποστάσεως μάθηση. Ξεκινάμε, λοιπόν, με τις μεγάλες τάξεις του Δημοτικού και για τρεις μήνες κάνουμε επαναλήψεις και προχωράμε στην ύλη λύνοντας online ασκήσεις, παίζοντας παιχνίδια και απαντώντας σε διαδραστικά κουίζ. Η εξοικείωση των μαθητών με τα ψηφιακές τεχνολογίες γίνεται με ταχείς ρυθμούς. Κι ο χρόνος, όμως, περνάει εξαιρετικά γρήγορα… Έχουμε φτάσει ήδη στα μέσα Ιουνίου και το τέλος της σχολικής χρονιάς πλησιάζει... Όλοι θέλουμε να βρεθούμε και πάλι από κοντά και να αποχαιρετιστούμε πριν τις καλοκαιρινές διακοπές.

Ιδιαίτερα ξεχωριστό ήταν το ραντεβού που δώσαμε με το τμήμα της Ε’ τάξης στον πράσινο λόφο Ιππείου Κολωνού. Οι μαθητές καταφτάνουν ενθουσιασμένοι που θα ξαναδούν τους φίλους τους και ξεκινάμε τη συνάντησή μας συζητώντας για ό,τι θετικό βιώσαμε σε αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση. Όλοι χάρηκαν πολύπου είχαν την ευκαιρία να περάσουν ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά τους και να ασχοληθούν με τα χόμπι τους, κάποιοι έμαθαν να μαγειρεύουν και ένας έπαιζε συνεχώς κυνηγητό με τον σκύλο του!

Μετά τη συζήτηση ακολουθεί μία δραστηριότητα. Τα παιδιά καλούνται να σκεφτούν και να γράψουν κάτι θετικό για κάθε συμμαθητή τους σε ένα χαρτί που βρίσκεται κολλημένο στην πλάτη τους. Αγόρια και κορίτσια αποτυπώνουν στο χαρτί όμορφες σκέψεις και εικόνες για τους συμμαθητές τους και η ατμόσφαιρα ζωντανεύει ακόμα περισσότερο! Σημαντικό, όμως, δεν είναι μόνο να μπορούμε να διακρίνουμε θετικά χαρακτηριστικά στους άλλους, αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό. Η δραστηριότητα μας έκλεισε, λοιπόν, με τα παιδιά να προσπαθούν να μαντέψουν τι έγραψαν οι συμμαθητές τους γι’ αυτούς. Το ποσοστό επιτυχίας ήταν εξαιρετικά υψηλό!

Κάνοντας μάθημα σε αχαρτογράφητα νερά - Εσωτερική

«Η τελευταία συνάντηση των παιδιών στον λόφο του Κολωνού»

Ο ήλιος πέφτει, η συνάντησή μας έχει τελειώσει κι έχουμε αποχαιρετιστεί σε ένα πολύ ευχάριστο και συγκινητικό κλίμα… Σκέφτομαι τη χρονιά που πέρασε συνειδητοποιώντας ότι το πιο ουσιώδες σε αυτήν δεν ήταν το τι μάθαμε ή τι καινούριες δεξιότητες αποκτήσαμε, αλλά το ότι καταφέραμε, έστω κι από απόσταση, να επικοινωνούμε, να γελάμε και να δενόμαστε σαν ομάδα…

 

Photo Credits: ActionAid

ΔΡΑΣΗ

3 χρόνια με τον άνθρωπο στο επίκεντρο

Τετάρτη Μαΐου 20, 2020 - 12:55, by Mαρού Καραϊσάρογλου - Community Centre Coordinator
Main Image

Το Επίκεντρο έγινε 3 ετών! Ξεκινήσαμε τον Μάιο του 2017, βάζοντας στο... επίκεντρο τον άνθρωπο και τη διάθεση να γίνουν πράξη όσα σχεδιάσαμε. Οι 9 εργαζόμενοι έγιναν 20, οι συνεργάτες πάνω από 50 και οι 5 άνθρωποι που βοηθήθηκαν την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας μας έχουν ξεπεράσει πλέον τους 3.400!

Μιλώντας για το Επίκεντρο η συγκίνηση είναι κάθε φορά μεγάλη. Δεν είναι ότι συγκινούμαστε μόνο για τα όσα έχουμε καταφέρει έως τώρα. Συγκινούμαστε για τις σχέσεις που καλλιεργήσαμε με τους ανθρώπους. Συγκινούμαστε με την χαρά και την εκτίμηση που βλέπουμε στα πρόσωπά τους όταν μας συναντούν. Συγκινούμαστε με τις αλλαγές στη ζωή και τη συμπεριφορά τους.

3 χρόνια τώρα έχουμε δει ανθρώπους που έμειναν άνεργοι, ανθρώπους που αδυνατώντας να τα βγάλουν πέρα οδηγήθηκαν σε επικίνδυνες σκέψεις ή αποφάσεις, γυναίκες και άντρες μέσα σε κακοποιητικές σχέσεις, ανθρώπους που λόγω των συνθηκών βρέθηκαν να στερούνται πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, θύματα απάτης, αστέγους, ανθρώπους στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, κακοποιημένα παιδιά, παιδιά χωρίς βασικά δικαιώματα, παιδιά λυπημένα...

Έχουμε δει, όμως, και ανθρώπους που κατάφεραν να βρουν δουλειά, ανθρώπους που άρχισαν να βλέπουν πιο θετικά τη ζωή και τους γύρω τους, που μέσα από την ενδυνάμωση κατάφεραν να φύγουν από κακοποιητικά περιβάλλοντα, ανθρώπους που έβαλαν σε μια τάξη τα οικονομικά τους, που έλαβαν επιδόματα που δικαιούνται μέχρι να σταθούν στα πόδια τους, που βρήκαν λύση σε θέματα στέγασης ή σίτισης, ανθρώπους που ενθαρρύνθηκαν να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή!

Βιώνοντας αυτές τις αλλαγές μέσα από την καθημερινή επαφή με διαφορετικές ομάδες ανθρώπων, ένα είναι το δεδομένο: η δουλειά στο Επίκεντρο σίγουρα δεν αποτελεί ρουτίνα. Καμία μέρα δεν είναι ίδια με την προηγούμενη, κάθε φορά αντιμετωπίζουμε κάτι καινούριο και σίγουρα υπάρχει πλήθος και ποικιλία συναισθημάτων. Οι εναλλαγές στη διάθεσή μας είναι καθημερινό φαινόμενο. Όταν η ιστορία του ανθρώπου που έχουμε μπροστά μας είναι ιστορία ενδυνάμωσης, είμαστε περήφανοι για όσα καταφέραμε. Τις περισσότερες φορές, όμως, το είδος ιστοριών που ακούμε δεν είναι αυτό... Στόχος μας είναι να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να έρθουν στο Επίκεντρο, να πραγματοποιήσουν συναντήσεις με τους κατάλληλους συμβούλους για να καταφέρουν ενδυναμωμένοι πια να κινητοποιηθούν, αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο της αλλαγής της ζωής τους.

 

Κάποιοι από τους πρώτους εργαζόμενους του Επίκεντρου μοιράζονται τις σκέψεις τους μαζί μας:

«Τα όνειρά μας για το Επίκεντρο έγιναν πραγματικότητα και με το παραπάνω. Δεν είναι απλά ένα κέντρο κοινότητας. Έχει ψυχή και προτεραιότητά του είναι η άμεση και αποτελεσματική εξυπηρέτηση. Είναι πολύ σπάνιο να συνεργάζεσαι με μια τόσο επιτυχημένη ομάδα από υπέροχους ανθρώπους. Γιατί οι άνθρωποι είναι που το έκαναν να πετύχει!»

Ευδοκία Βενέτη – Υπεύθυνη Υποδοχής

 

«Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα. Είχα άγχος, δεν το κρύβω, για το κατά πόσο μπορεί να εκπληρωθεί αυτό που είχαμε οραματιστεί. Από τον πρώτο καιρό κατάλαβα πως θα γινόταν εύκολα χάρη στους ανθρώπους του Επίκεντρου και τη σχέση που είχαμε μεταξύ μας, κάτι που διατηρείται αναλλοίωτο μέχρι σήμερα.»

Δημήτρης Μπανούσης – Λογιστής

 

«Είχα αγωνία για το νέο πεδίο, για τους συνεργάτες, για τους ανθρώπους που θα εξυπηρετούσα. Από την πρώτη μέρα όλοι ήταν ευχάριστοι, με διάθεση να δουλέψουν. Και αυτή η διάθεση διατηρείται αμείωτη μέχρι σήμερα. Οι περισσότεροι όταν έρχονται μου λένε: Είχα αυτό το θέμα και σκέφτηκα να έρθω να το δω με τη δικηγόρο μου στο Επίκεντρο!»

Ζέφη Λαβδιώτη – Δικηγόρος

 

«Ως εταίροι (ΙΑΣΙΣ) κληθήκαμε να στελεχώσουμε την ψυχοκοινωνική υπηρεσία του Επίκεντρου. Ενθουσιασμός, ανυπομονησία, αλλά και αγωνία. Δεθήκαμε πολύ μεταξύ μας, γιατί ήμασταν επαγγελματίες που δουλεύαμε για έναν κοινό στόχο και με κοινό όραμα. Η στήριξη από την ActionAid σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε ως εταίροι για να γίνεται καλύτερα η δουλειά μας είναι αξιοσημείωτη και ευχαριστώ όλους όσοι βοήθησαν σε αυτό.»

Έλενα Χαραμή-Αλεξανδροπούλου – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΑΜΚΕ ΙΑΣΙΣ

 

Photo Credits: ActionAid

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σάββατο απόγευμα στο θέατρο

Τετάρτη Μαΐου 6, 2020 - 16:20, by Αμαλία Παναγιωτοπούλου - Δασκάλα Ελληνικών στο Επίκεντρο
Main Image

Εδώ και δύο χρόνια συναντιέμαι καθημερινά στην τάξη των ελληνικών με ανθρώπους από διάφορους και διαφορετικούς πολιτισμούς. Εκεί ανακάλυψα ότι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της δουλειάς μου δεν είναι η διδασκαλία της γλώσσας, αλλά η συνύπαρξη στον ίδιο χώρο με ανθρώπους από τέσσερις διαφορετικές ηπείρους και η προσπάθεια συντονισμού μαθητών διαφορετικού φύλου, ηλικίας, κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου και ασφαλώς πολιτισμικών καταβολών. Το μόνο κοινό μας εργαλείο μέχρι στιγμής ήταν η ελληνική γλώσσα. Στα δύο χρόνια μαθημάτων αισθάνθηκα ότι οι μαθητές και εγώ είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα: να έρθουμε σε επαφή με την τέχνη στην Ελλάδα. Το θέατρο ήταν στις πρώτες μου επιλογές. Οι μαθητές ενθουσιάστηκαν με την ιδέα. Κάπως έτσι, ένα Σάββατο απόγευμα μας υποδέχτηκε πολύ φιλόξενα το Σύγχρονο Θέατρο.

Η συνέχεια από την Τζίνα, μία από τις μαθήτριες του τμήματος!

Χτυπάει το τηλέφωνο....

«Aπό ActionAid τηλεφωνώ! Τι κάνεις, Λάουρα; Το Σάββατο έχουμε θέατρο!»

«Τέλεια» λέω «ανυπομονώ!».

Το Σάββατο στις έξι έχοντας φορέσει τα καλά μου, έφτασα συνοδευμένη από την κόρη μου στο Σύγχρονο Θέατρο, όπου η Αμαλία, η δασκάλα και φίλη μας, μας περίμενε με το υπέροχο χαμόγελό της.

Έφτασα νωρίς και έτσι είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον κύριο Αλέκο, έλληνα μαθητή της άλλης τάξης, ο όποιος γεννήθηκε και έζησε για πάρα πολλά χρόνια στην Τουρκία. Με μερικές ιστορίες από τα βιώματά του, πέρασε η ώρα, ήρθε και η φίλη μου η Ροντίκα, μαζεύτηκαν και οι άλλοι μαθητές και μπήκαμε.

Σάββατο απόγευμα στο θέατρο - Εσωτερική

 

«Οι μαθητές κατά την επίσκεψη στη θεατρική παράσταση».

Για καλή μου τύχη έχουμε τις θέσεις στην πρώτη σειρά ανάμεσα στην σκηνή και τα καθίσματα κι αισθάνομαι ότι είμαι μέρος της παράστασης.

Τι είδαμε ; «Οι λαντζέρηδες» (The Dishwashers, 2005) του πολυβραβευμένου καναδού συγγραφέα Morris Panych, μια καταπληκτική παράσταση με ταλαντούχους ηθοποιούς.

Ένα άρθρο που διάβασα παρουσίασε την παράσταση: «Τρεις λαντζέρηδες που εργάζονται στο υπόγειο ενός πολυτελούς εστιατορίου στοχάζονται πάνω στο νόημα της δουλειάς τους και της ζωής».

Με συγκίνησε ο Ντρέσλερ, ο αυστηρός αλλά ταυτόχρονα καλόκαρδος προϊστάμενος, ο οποίος αγαπάει τη δουλειά του και θεωρεί το πλύσιμο των πιάτων τέχνη, καθήκον και αξιοπρέπεια.

Ο Μος, ο ταλαίπωρος γέρος, αν και έχει την υγεία του πολύ επιβαρημένη συνεχίζει να καπνίζει σαν καμινάδα. 

Η παράσταση με κέρδισε εντελώς, με απορρόφησε. Δεν θα πίστευα ποτέ ότι τρεις ηθοποιοί θα μπορούσαν να με κερδίσουν και να μου προκαλέσουν (ξυπνήσουν) τόσα συναισθήματα όπως: αφοσίωση, χαρά, λύπη, θλίψη, πίκρα, αδικία, συμπόνια.

Μετά την παράσταση βγήκα για καφέ με την κόρη μου και την καλή μου συμμαθήτρια Ροντίκα η οποία και αυτή παρακολουθεί μαθήματα ελληνικής γλώσσας στο Eπίκεντρο της ActionAid. Περάσαμε πολύ όμορφα έχοντας την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα σε μία υπέροχη καφετέρια της γειτονιάς του Κεραμεικού. Πού να ήξερα ότι θα ήταν η τελευταία μας έξοδος!!!

Την Τρίτη βγήκε η απόφαση: «κλείνουν τα σχολεία, μένουμε σπίτι!»

*Η επίσκεψη στο θέατρο καθώς και το ίδιο το κείμενο γράφτηκαν λίγο πριν ξεκινήσουν τα περιοριστικά μέτρα εξαιτίας της πανδημίας.

 

Photo Credits κεντρικής φωτoγραφίας: @StudioKominis

Photo Credits εσωτερικής φωτoγραφίας: ActionAid

ΔΡΑΣΗ

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού

Πέμπτη Απριλίου 16, 2020 - 13:30, by Στέλλα Ελματζόγλου- Volunteer Program Coordinator
Main Image

Η Αφροδίτη και η Μαριλένα είναι μέλη της ευρύτερης πολύτιμης οικογένειας των εθελοντών της ActionAid. Η Μαριλένα ξεκίνησε να υποστηρίζει την οργάνωση από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ενώ η Αφροδίτη εντάχθηκε στην ομάδα μας λίγο διάστημα πριν ξεσπάσει η κρίση του κορωνοϊού. Οι δύο τους γνωρίστηκαν στο Επίκεντρο, μέσα από την συνεργασία τους στην Υπηρεσία Συμβουλευτικής Εύρεσης Εργασίας, την οποία εξακολουθούν να στηρίζουν εθελοντικά, χωρίς διακοπή, από το σπίτι τους.

Παίρνοντας κίνητρο από τη δοτικότητα και την αφοσίωσή τους, τους ζήτησα να μοιραστούν μαζί μας πως αποφάσισαν να συνεχίσουν την εθελοντική τους υποστήριξη, παρόλη τη δυσκολία της κατάστασης που βιώνουμε, και αν υπάρχει κάποιο μήνυμα το οποίο θα ήθελαν να περάσουν σε όσους θα διαβάσουν τις απαντήσεις τους. Εκείνες, λοιπόν, ανταποκρίθηκαν λέγοντάς μας:

(Μαριλένα) «Η δραστηριοποίηση της ActionAid σε χώρες που πλήττονται και η αποτελεσματική βοήθεια της ήταν αυτό που με παρακίνησε αρχικά να ενημερωθώ για το πώς μπορώ να προσφέρω εθελοντικά στην συγκεκριμένη οργάνωση. Όταν ενημερώθηκα για το Επίκεντρο και την Συμβουλευτική Εύρεσης Εργασίας ένιωσα πώς εκεί θα μπορούσα να συνεισφέρω αποτελεσματικά. Πέρα από το πρακτικό κομμάτι του εθελοντισμού, η σχέση που αναπτύσσεται με τους ανθρώπους που συμμετέχουν στα προγράμματα και τους εθελοντές είναι μοναδική. Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ο ανταγωνισμός κυριαρχεί, εκεί καταφέρνουμε να γίνουμε όλοι μια ομάδα, να βοηθάει και να μαθαίνει ο ένας από τον άλλο. Αυτός ήταν κι ο λόγος για τον οποίο αποφάσισα να συνεχίσω να υποστηρίζω εθελοντικά τη Συμβουλευτική Εύρεσης Εργασίας εξ αποστάσεως την παρούσα περίοδο, με την ενημέρωση νέων αγγελιών εργασίας και σεμιναρίων. Νιώθω κομμάτι αυτής της ομάδας και δεν θα μπορούσα να σταματήσω να προσφέρω όσο μπορώ. Βέβαια μου λείπει το Επίκεντρο, οι συζητήσεις και τα γέλια μας, είμαι σίγουρη όμως πώς θα επανέλθουμε ακόμα πιο δυνατοί και δεμένοι. Όντας εθελόντρια στην ActionAid ένιωσα τι σημαίνει αλληλεγγύη και γέμισα αισιοδοξία. Υπάρχει μια τρομερή συνεργασία με όλα τα άτομα της οργάνωσης. Οποιαδήποτε βοήθεια κι αν ζήτησα ήταν εκεί τόσο οι σύμβουλοι όσο και η υπεύθυνη εθελοντισμού η οποία πάντα είναι εκεί γι’ όλους και πάντα χαμογελαστή. Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω όλους, που με έκαναν κομμάτι της υπέροχης ομάδας τους.»

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού - Μαριλένα

Η εθελόντριά μας Μαριλένα Τσαδίμα 

(Αφροδίτη) «Είναι απόλυτα κατανοητό ότι υπό αυτές τις συνθήκες της κοινωνικής απομόνωσης, του εγκλεισμού και της παύσης σχεδόν κάθε καθημερινής και απλής δραστηριότητας, η ανάγκη για αλληλεγγύη και για συντροφιά εντείνεται. Δεδομένων των συνθηκών ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να επικοινωνούμε είναι διαδικτυακά. Πιστεύω πως είναι ακόμα πιο σημαντικό να νιώθει κανείς ότι δεν είναι μονός του, ότι η ζωή και η δράση της δεν σταματάει παντελώς και ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που αφιλοκερδώς είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν ψυχολογικά, ηθικά αλλά και πρακτικά. Έτσι, μέσω των διαδικτυακών ραντεβού αυτές τις μέρες του κορωνοϊού, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε άτομα που έχουμε γνωρίσει από κοντά ή άλλα καινούργια με τα οποία συστηνόμαστε πρώτη φορά μπροστά από μία κάμερα και από απόσταση μερικών χιλιομέτρων. Αυτό που αποκομίζω από αυτές τις διαδικτυακές μας συναντήσεις είναι ότι η θέρμη της ανθρώπινης επαφής καταφέρνει να εκμηδενίσει αποστάσεις και ψυχρά υλικά, μοναξιές και ανασφάλειες. Θα ήθελα να μοιραστώ τη χαρά, την ικανοποίηση και την πληρότητα που αποκομίζει κανείς από το να προσφέρει βοήθεια και στήριξη σε συνανθρώπους μας. Ας μην ξεχνάμε πως στις παλαιότερες, μικρότερες και πιο κλειστές κοινωνικές δομές η έννοια της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς ήταν αυτονόητες. Η αστικοποίηση κυρίως, οι ρυθμοί της πόλης, η εγκληματικότητα, ο άκρατος ατομικισμός και η μανία της κατανάλωσης μας έχουν απομακρύνει από τις βάσεις του κοινωνικού ιστού, της συλλογικότητας. Απεναντίας, δράσεις όπως αυτές που αναλαμβάνει η ActionAid δίνουν την ευκαιρία να αναδείξουμε το ανθρώπινο πρόσωπο των απρόσωπων πόλεων και να νιώσουμε εμείς οι ίδιοι λίγο καλύτεροι άνθρωποι απλά και μόνο γιατί επιστρέφουμε σε αυτό που είναι γραμμένο στο DNA μας· την ανθρώπινη επαφή.»

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού - Αφροδίτη

Η εθελόντριά μας Αφροδίτη Νταή

Από τη δική μας πλευρά, είμαστε πολύ τυχεροί και τυχερές να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους σαν τη Μαριλένα και την Αφροδίτη, οι οποίες συνειδητά φέρνουν φως, αγάπη και ανιδιοτέλεια σε μία περίοδο που η αλληλεγγύη συνδέει τις αποστάσεις περισσότερο έμπρακτα από ποτέ και μας δίνει ελπίδα.

Credits κεντρικής φωτογραφίας© Studio Kominis/ActionAid

ΔΡΑΣΗ

Εθελοντισμός: Από τη θεωρία στην πράξη

Τετάρτη Απριλίου 1, 2020 - 15:00, by Βιολέττα Σφουντούρη – Πρακτική στο τμήμα Εθελοντισμού
Main Image

Η αλήθεια είναι πως όταν μπήκα στην σχολή δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω, ή τι μπορούσα να κάνω, και τα πρώτα έτη απλά  πήγαινα με τους ρυθμούς της με την ελπίδα κάποια στιγμή να μου έρθει η φώτιση και ξαφνικά να καταλάβω με τι θέλω να ασχοληθώ. Με το που έφτασε η ώρα να ψάξω για πρακτική άρχισα να κοιτάω για ΜΚΟ. Δεν θυμάμαι γιατί και πως, ίσως με αυτά που έβλεπα να γίνονται τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας μου βγήκε η θέληση να κάνω κάτι και να μην είμαι μια απλή παρατηρήτρια, αλλά ένιωσα ότι μέσα από μια ΜΚΟ θα μπορέσω να κάνω κάτι. Έμαθα  λοιπόν ότι μπορώ μέσω της σχολής μου να ασχοληθώ ή τουλάχιστον να γνωρίσω τον τρίτο τομέα. Είχα αρχίσει επίσης να ψάχνω για τον εθελοντισμό, κάτι με το οποίο δεν είχα ασχοληθεί αλλά ήθελα πολύ να γνωρίσω. Και εκεί μπαίνει η ActionAid στην ζωή μου.

Με το που έμαθα ότι με δέχτηκαν τον Σεπτέμβρη, μέχρι και τον Δεκέμβρη που τελικά ξεκίνησα την πρακτική το μόνο που μπορώ να πω πως ένιωθα είναι ενθουσιασμό για να κάνω καινούργια πράγματα, να γνωρίσω νέο κόσμο και να δω τις δυνατότητές μου στον χώρο και ανυπομονησία για να ξεκινήσω αυτή την εμπειρία. Είχα ήδη ξεκινήσει ως εθελόντρια στην ομάδα νέων του Επικέντρου τον Οκτώβρη, χάρη στην Στέλλα που με μύησε στον κόσμο του εθελοντισμού, οπότε είχα μια πρώτη εικόνα για τις δράσεις και τους ανθρώπους της οργάνωσης. Εκεί γνώρισα την Σωτηρία και τη Ντόρα, συντονίστριες της ομάδας και εμψυχώτριες μας, καθώς και τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας, όλοι τους άνθρωποι που έχουν προσφέρει τόσα και με όρεξη για ακόμα περισσότερα.

Τον Δεκέμβρη ξεκινάω και επίσημα την πρακτική μου, με την Στέλλα Ελματζόγλου ως υπεύθυνή μου και δεν θα μπορούσα να ζητήσω τίποτα περισσότερο. Νιώθω απίστευτα τυχερή που τη γνώρισα πρώτα απ’ όλα σαν άνθρωπο και έπειτα σαν συνεργάτη. Με την όρεξη και το μεράκι που έχει για αυτό που κάνει, την αισιοδοξία που βγάζει σαν άνθρωπος, νιώθω πως θα είναι λίγο ότι και να πω για εκείνη. Απλά την ευχαριστώ. Μου έδειξε απίστευτη εμπιστοσύνη από την πρώτη στιγμή, αναθέτοντάς μου σαν πρώτο «task» να πάω με τους εθελοντές μας στις Αόρατες Διαδρομές της Σχεδίας, που ήταν απίστευτη εμπειρία από μόνη της! Αποτελεί απλά έμπνευση και πηγή δύναμης για εμένα, καθώς χάρη σε εκείνη φεύγω από την οργάνωση έχοντας κάνει πράγματα που δεν πίστευα ότι θα κάνω σε οποιαδήποτε πρακτική, ξεπερνώντας φόβους, ντροπές και συστολές, φεύγω σαν εθελόντρια πλέον, πιο σίγουρη για τον εαυτό μου, έχοντας μια καλύτερη εικόνα για το τι θέλω να κάνω και να προσφέρω προχωρώντας στη ζωή μου και τέλος, φεύγω με όρεξη να κάνω νέα πράγματα και να κυνηγήσω νέους στόχους χωρίς φόβο.

Νιώθω ότι τελειώνοντας την πρακτική μου φεύγω διαφορετική, καλύτερος άνθρωπος θα ήθελα να πω, και σε αυτό με βοήθησαν όλοι, από τα άτομα που απλά μου χαμογελούσαν στο γραφείο ή με ρωτούσαν πως περνάω εκεί, μέχρι  τα άτομα που είχα μια πιο καθημερινή τριβή είτε στο γραφείο είτε στο Επίκεντρο. Νιώθω ότι πλέον κάθε μέρα θέλω να κάνω κάτι καλό, μικρό ή μεγάλο, να βοηθάω λίγο παραπάνω τους γύρω μου, να μιλάω σε κάποιον άγνωστο αν δω ότι χρειάζεται βοήθεια χωρίς να  περιμένω από κάποιον άλλον να το κάνει.

Πριν ξεκινήσω, η αλήθεια είναι πως είχα σκεφτεί το πρακτικό-εργασιακό κομμάτι της πρακτικής μου και πώς θα με βοηθούσε αργότερα στην επαγγελματική μου πορεία, όποια κι αν είναι αυτή, δεν είχα σκεφτεί όμως τον ανθρώπινο παράγοντα. Γνώρισα όμορφους ανθρώπους, που προσφέρουν ο καθένας και η καθεμία με τον τρόπο τους στην οργάνωση για να την κάνουν αυτό που είναι και μπορώ μόνο να ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα μπορέσω κι εγώ να προσφέρω κάτι εδώ. Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη και πολύ τυχερή για όσες και όσους γνώρισα, για τις εμπειρίες που απέκτησα, για την ActionAid, και φυσικά για τη Στέλλα.

 Phοtο Credits: ActiοnAid 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΡΑΣΗ

Οι χρωματιστές μου Πέμπτες στο Επίκεντρο

Δευτέρα Φεβρουαρίου 10, 2020 - 17:00, by Σοφία Ασμάνη - Εθελόντρια στο Επίκεντρο
Main Image

Αρχές Σεπτέμβρη και βρισκόμενη σε μία μεταβατική φάση (όπως οι περισσότεροι κάθε Σεπτέμβρη) ψάχνω να γεμίσω το πρόγραμμά μου με καινούργια ενδιαφέροντα πράγματα. Ασχολούμουν χρόνια εθελοντικά με δημιουργικές δραστηριότητες και με παράδοση μαθημάτων σε παιδιά ευπαθών κοινωνικών ομάδων και προσφύγων. Έτσι, μία φίλη που ήξερε αυτές μου τις ανησυχίες μου πρότεινε να πάω εθελοντικά στο Επίκεντρο της Actionaid και να βοηθάω στα μαθήματα ελληνικών σε ενήλικες πρόσφυγες και μετανάστες. Ενήλικες;;; Σοκ! Δεν είχε περάσει ποτέ ούτε σαν σκέψη απ’ το μυαλό μου.

Έλεγα ότι αγαπώ να δουλεύω με παιδιά. Όμως, εκεί γνώρισα και την ομορφιά του να διδάσκεις σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Γνώρισα το μαγικό κόσμο του να διδάσκεις τη γλώσσα σου σαν ξένη γλώσσα. Γνώρισα ανθρώπους που μου εμπιστεύτηκαν ιστορίες της καθημερινότητάς τους και της ζωής τους που διέφεραν πολύ απ’ τη δική μου, ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν να τους εξηγήσω πώς λειτουργεί η ελληνική γλώσσα. Και δε μιλάω μόνο για τους μαθητές, αλλά και για την Αμαλία, η οποία είναι η δασκάλα στο Επίκεντρο.

Η Αμαλία απ’ την πρώτη στιγμή που μπήκα στην τάξη και έτρεμε η φωνή μου καθώς μιλούσα, μου έδειξε τρομερή εμπιστοσύνη και με βοήθησε να ξεκινήσω σιγά σιγά να ανακαλύπτω αυτό το μαγικό ταξίδι και να βρίσκω τα πατήματά μου. Μπορεί να ακούγεται χαζό όπως το γράφω, αλλά για ‘μένα πρόκειται πράγματι για ένα παραμυθένιο ταξίδι.

Περιμένω όλη την εβδομάδα να φτάσει η Πέμπτη για να ξαναπάω στο Επίκεντρο και να δω αυτούς τους ανθρώπους που θα μου χαμογελάσουν με την καρδιά τους, θα πούμε τα νέα μας, θα κάνουμε μάθημα, θα κάνουμε αστεία και όλοι μαζί, μαθητές, δάσκαλοι, εθελοντές θα βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, θα δώσουμε και θα πάρουμε. Κάπως έτσι οι Πέμπτες μου απέκτησαν νόημα, πήραν χρώμα!Κάθε φορά που φεύγω απ’ το μάθημα νιώθω τόσο γεμάτη και νομίζω ότι έχω ένα χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπό μου για όλη την υπόλοιπη μέρα.

Οι χρωματιστές μου Πέμπτες στο Επίκεντρο_εσωτερική

Η Σοφία κατά τη διάρκεια του μαθήματος

Είναι τόση η χαρά του να προσφέρεις, να συναναστρέφεσαι με τόσο ενδιαφέροντες ανθρώπους, να μεταφέρεις τη γνώση σου σε άλλους, να μαθαίνεις καινούργια πράγματα απ’ αυτούς και συγχρόνως να παρατηρείς τη γλώσσα σου από μία άλλη οπτική γωνία που δεν μπορούσες να την αντιληφθείς καθώς για ‘σένα είναι η μητρική σου.

Έχω πολύ ωραίες στιγμές να θυμάμαι από αυτή την εμπειρία, στιγμές αστείες, στιγμές συγκινητικές… η πιο συγκινητική όμως που δε θα ξεχάσω ποτέ ήταν όταν μία μέρα που είχα αργήσει, η Αμαλία μου είπε ότι οι μαθητές σε ψάχνουν, ρωτάνε πού είναι η φίλη τους…! Με θεωρούσαν πλέον φίλης τους… δικό τους άνθρωπο… τι περισσότερο να θέλω για να είμαι ευτυχισμένη κάθε πρωί που πηγαίνω στο Επίκεντρο;!

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΡΑΣΗ

Η εξάλειψη της φτώχειας στο «Επίκεντρο»

Τρίτη Οκτωβρίου 17, 2017 - 13:45, by Σίσσυ Γκουρνέλου - Υπεύθυνη Τύπου ActionAid
Main Image

Φέτος, συμπληρώνονται 25 χρόνια από την ημέρα που η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε τη 17η του Οκτωβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας.

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό