ActionAid Blog : Ό,τι είναι νόμιμο, δεν είναι και ηθικό ActionAid Blog : Ό,τι είναι νόμιμο, δεν είναι και ηθικό
ActionAid Blog
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Ό,τι είναι νόμιμο, δεν είναι και ηθικό

Κυριακή Φεβρουαρίου 10, 2013 - 15:42, by Άννα Μπότσογλου - Υπεύθυνη Λογοδοσίας
Main Image

Τα φέρνετε βόλτα ίσα ίσα. Κάθε μήνα έχετε να πληρώσετε το νοίκι και το φαγητό και στο τέλος του μήνα το πορτοφόλι είναι άδειο. Δουλεύετε κυριολεκτικά από το πρωί μέχρι το βράδυ στο μικρό σας κατάστημα που έχετε με την οικογένειά σας. Είναι παντοπωλείο και οι καραμέλες και η ζάχαρη είναι από τα βασικά προϊόντα που πουλάτε.

Το παντοπωλείο ουσιαστικά δεν έχει κέρδη, όμως, πληρώνετε τους φόρους σας κανονικά, παρόλο που είναι πολύ υψηλοί. Νιώθετε ότι τα λεφτά που δίνετε δεν πιάνουν τόπο. Η κατάσταση στο κοντινό νοσοκομείο είναι απελπιστική. Πρέπει να κάνετε ουρά για ώρες και μετά σας λένε ότι δεν έχει φάρμακα. Τα παιδιά σας πηγαίνουν στο δημόσιο σχολείο, όπου η κατάσταση δεν είναι πολύ καλύτερη. Θα θέλατε να τα στέλνετε σε ιδιωτικό γιατί πιστεύετε ότι εκεί θα έχουν καλύτερες ευκαιρίες, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσετε τα δίδακτρα.

Τώρα φανταστείτε ότι δεν ζείτε στην Ελλάδα, αλλά στη Ζάμπια.

"Αυτή είναι η ζωή της Caroline Muchanga, που είναι 28 χρονών και έχει τρία παιδιά: ένα αγόρι και δύο κορίτσια. Ζει στη Mazabuka της Ζάμπιας. Έχει ένα μικρό παντοπωλείο στην αγορά. Ανοίγει το μαγαζί της στις 5.45 το πρωί και το κλείνει στις 9.00 το βράδυ. Δουλεύει κάθε μέρα, χωρίς Κυριακές κι αργίες. Παρόλα αυτά δεν βγαίνει."

Ταΐζει τα παιδιά της με πόριτζ γιατί δεν έχει χρήματα για καλύτερης ποιότητας τροφή. Τα παιδιά της πάνε για ύπνο κλαίγοντας το βράδυ γιατί πεινάνε. Όταν πηγαίνει στο τοπικό νοσοκομείο για φάρμακα της λένε ότι τελείωσαν κι έτσι πρέπει να τα πληρώσει από την τσέπη της.

Τα παιδιά της πηγαίνουν στο δημόσιο σχολείο της περιοχής της που δεν έχει πόρτες, ούτε παράθυρα και ελάχιστους δασκάλους. Κάθε τάξη έχει 100 μαθητές, και ορισμένοι αναγκάζονται να κάθονται στο χώμα ή να μένουν όρθιοι στο πίσω μέρος της τάξης.

Στην περιοχή της, πολλοί γείτονές της δουλεύουν σε μια φυτεία ζάχαρης κόβοντας ζαχαροκάλαμα. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία είναι η Zambia Sugar και πληρώνει φόρο 0,5% για πέντε χρόνια. Η Caroline πληρώνει περισσότερο. Η εταιρεία αναφέρει στις διαφημίσεις της ότι όπου λειτουργεί, η περιοχή γίνεται «μια νήσος σχετικής ευημερίας». Όμως, οι καθημερινότητα της Caroline λέει άλλα.

"Η μητέρα εταιρεία της Zambia Sugar είναι μια τεράστια πολυεθνική εταιρεία, η Associated British Foods group (ABF), που της ανήκουν πολύ γνωστές μάρκες τροφίμων (όπως η ζάχαρη Silver Spoon, η Ovaltine και η Twinings). Με απολύτως νόμιμους τρόπους, αποφεύγει να πληρώσει φόρους στη Ζάμπια, όπου παράγει μέρος της ζάχαρης που χρησιμοποιεί. Ο φόρος που δεν πληρώνει σε μια από τις πιο φτωχές χώρες στον κόσμο, θα μπορούσε να στείλει 48.000 παιδιά σε δημόσια σχολεία ή να προμηθεύσει με φάρμακα τα νοσοκομεία ή να πληρώσει τις αμοιβές περισσότερων δασκάλων."

Από το 2007, η εταιρεία έχει κέρδη 123 εκατομμύρια δολάρια, αλλά παραδέχεται ότι δεν έχει πληρώσει «ουσιαστικά καθόλου εταιρικούς φόρους» στη Ζάμπια. Το δημόσιο της Ζάμπιας υπολογίζεται ότι έχει χάσει μόνο από τη συγκεκριμένη εταιρεία 27 εκατομμύρια δολάρια μέσω των πρακτικών αποφυγής φόρων και ειδικών εξαιρέσεων στη φορολόγηση.

Η ActionAid έβγαλε σχετική έκθεση και πιέζει τη βρετανική κυβέρνηση που θα έχουν την προεδρία των G8 στη συνάντηση του Ιουνίου να θέσουν τις βάσεις για ένα πιο δίκαιο παγκόσμιο φορολογικό σύστημα, ώστε οι φορολογικοί παράδεισοι να μην είναι τόσο «παραδεισένιοι». Ταυτόχρονα, πιέζει την κυβέρνηση της Ζάμπιας να κλείσει τις τρύπες στη νομοθεσία της. Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν άμεσα γιατί ούτε η Caroline, ούτε τα παιδιά της, ούτε εμείς μπορούμε να περιμένουμε άλλο.

File 15402

0 Σχόλια :

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό