Blog : Μια πρώτη νίκη για αυτούς που έμειναν στην ψάθα Blog : Μια πρώτη νίκη για αυτούς που έμειναν στην ψάθα
Blog
ΔΡΑΣΗ

Μια πρώτη νίκη για αυτούς που έμειναν στην ψάθα

Δευτέρα Απριλίου 15, 2013 - 17:31, by Άννα Μπότσογλου - Brand & Content Manager
Main Image

Βίντεο της FIANInt. Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=InjgvSAcafc

 

Τον Αύγουστο 2001, η κυβέρνηση της Ουγκάντας εκδίωξε περισσότερους από 2000 ανθρώπους από τη γη τους στο Mubende στην Κεντρική Ουγκάντα. Η γη τους δόθηκε στη γερμανική εταιρεία παραγωγής καφέ Neumann Kaffee Gruppe (NKG), που μέσω της θυγατρικής της δημιούργησε μια φυτεία καφέ μεγάλης κλίμακας.

Μετά από 12 χρόνια και πολλές δυσκολίες, στις 28 Μαρτίου, ήρθε μια μεγάλη νίκη: το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουγκάντας εκδίκασε αποζημίωση περίπου 11 εκατομμυρίων ευρώ στους 2041 ανθρώπους στη γη των οποίων τώρα βρίσκεται η φυτεία καφέ Kaweri.

Σε αντίθεση με άλλα μέρη στην Αφρική, οι άνθρωποι αυτοί έχουν χαρτιά που πιστοποιούν ότι η γη αυτή τους ανήκει. Είναι, λοιπόν, αδιαμφισβήτητο ότι η έξωση ήταν παράνομη και ότι πρέπει να αποζημιωθούν.

Πέρα από αυτή την ξεκάθαρη παραβίαση των δικαιωμάτων τους, όμως, οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν με το χειρότερο τρόπο. Ο στρατός της Ουγκάντα με μπουλντόζες μπήκε στα χωριά και χτύπησε, έκαψε και ισοπέδωσε. Οι άνθρωποι έχασαν τα πάντα.

«Κατέστρεψαν τις μπανανιές και τον καφέ μου. Μου πήραν τα ζώα μου. Μου γκρέμισαν το σπίτι. Έχασα τα πάντα. Ένα από τα παιδιά μου σκοτώθηκε όταν αρχίσαμε να τρέχουμε». Αυτά είναι τα λόγια του Vanisi Kasoma που έχασε το παιδί του και όλα του τα υπάρχοντα.

«Έβαλαν φωτιά στο στάβλο. Οι κατσίκες μου ήταν μέσα. Όλες μου οι κατσίκες κάηκαν. Τι καταστροφή! Κλαίω κάθε φορά που το σκέφτομαι. Αφού με έδιωξαν, αναγκάστηκα να ζω κάτω από ένα δέντρο. Έστρωσα κάτω μια ψάθα και ακούμπησα σε ένα δέντρο. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ . Οι στρατιώτες ήταν ακόμα κοντά. Έμειναν για 5 μέρες.» Η Anna Nandyose Katende ακόμα δακρύζει όταν μιλάει για τα ζώα της που κάηκαν ζωντανά.

Χάνοντας τη γη τους και τα ζώα τους, οι άνθρωποι έπαψαν να μπορούν να θρέψουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους. Η Ingabire Betty έχασε τους γονείς και 2 αδέρφια εξαιτίας της έξωσης:

«Οι στρατιώτες μας πήραν τα ζώα και η μητέρα μου τους ικέτεψε να της αφήσουν τουλάχιστον μια αγελάδα. Αλλά δεν ήθελαν. Αντ’ αυτού τη χτύπησαν. Την ίδια στιγμή, η μπουλντόζα έπεσε πάνω στο σπίτι μας. Πέτρες χτύπησαν τον πατέρα μου, ενώ εμείς προσπαθούσαμε να τον βγάλουμε από το σπίτι. Πάλεψε για τη ζωή του για 3 μέρες. Μετά πέθανε. Ο θάνατος του πατέρα μου, επηρέασε πολύ τη μητέρα μου. Η μητέρα μου πέθανε 2 μήνες αργότερα, μετά τα χτυπήματα στα νεφρά της κατά τη διάρκεια της έξωσης. Μετά το θάνατό της, μείναμε ορφανά. Μέναμε κάτω από τα δέντρα. Μας έδωσαν κάτι χαρτιά με τα οποία θα παίρναμε φαγητό, αλλά μερικές φορές δεν είχε καθόλου. Ήμασταν 6 παιδιά. Υποφέραμε τόσο από την πείνα που τα δύο μικρότερα πέθαναν. Έτσι μείναμε 4.»

Τα χρήματα που εκδίκασε το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα φέρουν πίσω τους νεκρούς. Είναι, όμως, ένα πρώτο βήμα. Μια πρώτη νίκη για τους ανθρώπους που έμειναν στην ψάθα εξαιτίας των πολιτικών μιας πολυεθνικής και μιας κυβέρνησης.

Η FIAN, μια οργάνωση που υποστηρίζει η ActionAid, στάθηκε δίπλα τους και τους βοήθησε στο δικαστικό αγώνα τους. Η ελπίδα είναι ότι θα πάρουν πίσω τη γη τους και θα ξαναφτιάξουν τη ζωή τους, έστω και τόσα χρόνια μετά.

0 Σχόλια :

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό