Iστορίες Προσφύγων

Iστορίες Προσφύγων

Τις πρώτες ημέρες στην Ελλάδα μόνο η ActionAid με βοήθησε. Με στήριξαν ψυχολογικά και μου έδωσαν τις πληροφορίες που χρειαζόμουν. Για ενάμιση μήνα πήγαινα κάθε μέρα στο Κέντρο ημέρας στη Μόρια. Με στήριξαν να πάω στους γιατρούς για την κόρη μου που έχει τραύματα από βόμβα στο Χαλέπι. Τα παιδιά της οργάνωσης ήταν στο πλευρό μου όλο αυτό το διάστημα. Ακόμα και σήμερα που έκλεισα τα εισιτήριά μου για τη Γερμανία ήταν κοντά μου. Μας άκουγαν, καταλάβαιναν τις ανάγκες μας και ήταν στο πλάι μας. Μας έκαναν να νιώσουμε ασφαλείς και μας έδωσαν ελπίδα για τη ζωή. 

Στο σπίτι μου στη Συρία είχα τη δική μου ραπτομηχανή και χάρηκα όταν βρήκα και εδώ μία. Είναι καλό και για τις άλλες γυναίκες που είναι στο Καρά Τεπέ να μπορούν να μάθουν να ράβουν, να πλέκουν και να κεντάνε. Μέσα από αυτά τα μαθήματα νιώθουμε ότι έχουμε αξία και ως γυναίκες. Δεν είμαστε μόνο πρόσφυγες. Είμαστε άνθρωποι. Έχουμε έναν χώρο να καθόμαστε και να συζητάμε τα προβλήματά μας. Γνωρίζουμε άλλες γυναίκες που μένουν εδώ. Οι άνθρωποι της ΑctionAid έχουν ένα ωραίο τρόπο να μιλούν με τον κόσμο. Δεν νιώθουμε υπάλληλοι και πρόσφυγες. Νιώθουμε σαν να είμαστε όλοι μια οικογένεια. Υπάρχει εμπιστοσύνη.

Ζούσαμε σε ένα μικρό χωριό. Η ζωή μας ήταν απλή, αλλά καλή. Μετά μας επιτέθηκαν οι Ταλιμπάν. Αν δεν συνεργαστείς μαζί τους, σε σκοτώνουν. Σε αναγκάζουν να σκοτώσεις και να κλέψεις. Εμείς δεν θέλαμε κι έτσι φύγαμε. Είμαι 27 χρονών. Δεν έχω καταλάβει τίποτα από τη ζωή μου. Άλλες γυναίκες στην Ευρώπη έχουν σπουδάσει, έχουν τη δουλειά τους. Εμείς τίποτα. Αισθάνομαι το ίδιο με έναν νεκρό. Πόσους νέους έχουμε χάσει εξαιτίας των Ταλιμπάν; Πόσες γυναίκες έχουν βιαστεί; Είδα αποκεφαλισμούς με τα ίδια μου τα μάτια. Σκότωναν δημοσίως για παραδειγματισμό. Έχεις δει ταινίες τρόμου; Εγώ τις έχω ζήσει.

Πέρασα τέσσερεις μήνες φυλακή στην Τουρκία. Εκεί τα κέντρα για πρόσφυγες είναι σαν φυλακές. Ήταν φριχτά. Και τα δύο μου παιδιά αρρώστησαν. Μας απειλούσαν ότι θα μας γυρίσουν πίσω στο Αφγανιστάν. Ο αδερφός μου είναι στη Γερμανία. Εμείς θέλαμε να πάμε στην Ευρώπη. Τώρα το όνειρο χάθηκε. Κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτά που συμβαίνουν στο Αφγανιστάν. Ο άνδρας μου κάποια στιγμή, αποφάσισε να γυρίσουμε πίσω. Τότε ήταν που έκανα απόπειρα αυτοκτονίας. Η ατμόσφαιρα στο Σχιστό άλλαξε όταν ξεκινήσαμε με την ActionAid τις δραστηριότητες και τις ομάδες. Μιλάμε για τα προβλήματά μας και αποορτιζόμαστε. 

Στην Ελλάδα είμαι πια επτά μήνες. Έφυγα από τη Συρία μαζί με τα τρία μου παιδιά με σκοπό να φτάσω στη Γερμανία. Όταν φτάσαμε δεν ξέραμε τις διαδικασίες. Τι να κάνουμε και πού να πάμε. Είδα τους ανθρώπους της ActionAid στη Μόρια. Ήρθαν και μας μίλησαν. Κουβέντιασαν μαζί μας. Δέθηκα πολύ μαζί τους. Έκαναν τα πάντα για να μας βοηθήσουν να ξεκινήσουμε από την αρχή. Στο Κέντρο Ημέρας της οργάνωσης ένιωσα ασφάλεια να θηλάσω το μωρό μου και συμμετείχα σε δραστηριότητες όπως ράψιμο και πλέξιμο. Ήταν πολύσημαντικό. Είναι ένας τρόπος να βγαίνουμε από την καθημερινότητά μας και τις σκέψεις μας. 

Είμαι εδώ με τον γιο μου και τη γυναίκα του. Ο άντρας μου πέθανε πριν από δύο ημέρες. Ήταν διαβητικός. Έπρεπε να παίρνει ινσουλίνη. Εδώ όμως δεν βρίσκαμε. Έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια. Οι αρχές τον πήγαν στο νοσοκομείο, αλλά ήταν πολύ αργά. Έπρεπε να βρω 2.000 ευρώ να στείλω τη σορό του πίσω στην Καμπούλ. Δανείστηκα χρήματα από όποιον μπόρεσα. Έχω δύο παιδιά, 19 και 14 ετών που με περιμένουν στη Γερμανία. Ξεκινήσαμε το ταξίδι όλοι μαζί αλλά στα σύνορα με την Τουρκία οι αρχές μας χώρισαν. Ο άνδρας μου ήθελε πολύ να βρεθούμε ξανά όλοι μαζί. Δεν τα κατάφερε.

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να έρθω στην Ευρώπη, αλλά η κόρη μου όταν θα έκλεινε τα έξι θα έπρεπε να υποστεί κλειτοριδεκτομή. Δεν μπορούσα να το επιτρέψω κι έτσι πήρα τα παιδιά μου και φύγαμε για την Ευρώπη. Σήμερα είναι εφτά ετών. Το μόνο που θέλω είναι να βρίσκομαι σε μία χώρα όπου τα παιδιά μου θα είναι ασφαλή και θα μπορούν να πάνε σχολείο. Εγώ δεν είχα τη δυνατότητα, αλλά τα παιδιά μου θέλω να έχουν αυτή την ευκαιρία. 

Aριθμός Μητρώου   401539/1998

Καλωσόρισες στην ActionAid!
Γνώρισε τώρα και την Αναδοχή Παιδιού και ξεκίνα κάτι σπουδαίο!