22 θαυμαστές ιστορίες!

22 ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!

Ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα! 22 θαυμαστές ιστορίες θα αποκαλύπτονται μέρα με τη μέρα μέχρι το βράδυ των Χριστουγέννων.

  • Simpy- Iνδία

     «Στο χωριό μου τώρα όλα τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο! Όταν ήρθε η ActionAid στο χωριό εγώ πήγαινα ήδη σχολείο, αλλά παρόλα αυτά, στις συναντήσεις της ActionAid με τα παιδιά, καθόμουν και εγώ μαζί τους και άκουγα το πόσο σημαντικό είναι για τα παιδιά να πηγαίνουν σχολείο. Αυτό μου έδινε ακόμα περισσότερο κίνητρο να διαβάζω. Τελείωσα το δημοτικό και τώρα πηγαίνω γυμνάσιο. Χάρη στην ActionAid, έχω λάβει σχολικά είδη και βιβλία και με έχουν βοηθήσει πολύ. Οι γονείς μου είναι φτωχοί και δουλεύουν στα χωράφια όλη μέρα. Ευτυχώς, ήμουν τυχερή που έμαθα τόσα πράγματα από την ActionAid και όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω δασκάλα ή δημοσιογράφος.»

    Simpy, 14 ετών, Navanda

  • Abiba - Γκάνα

    Πήρε μέρος σε μια σειρά από εκπαιδεύσεις της ActionAid για ηγετικές ικανότητες, αναπαραγωγική υγεία, απλήρωτη εργασία, εργασιακά δικαιώματα και κατάφερε να πάρει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής της γεμάτη αυτοπεποίθηση. Στα 25 της χρόνια, παρά την συνεχιζόμενη πίεση του πατέρα της να παντρευτεί και προς έκπληξη της ασυνήθιστης σε τέτοιες γυναίκες κοινωνίας, διαδραματίζει ηγετικό ρόλο ως ταμίας του οργανισμού «Κίνηση νέων γυναικών της πόλης». Ταυτόχρονα, ασκεί καθήκοντα βοηθού δασκάλας, ελπίζοντας να ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευσή της μέχρι το τέλος της χρονιάς. Πρωταρχικός της στόχος είναι να βοηθήσει τους άλλους να αντιμετωπίσουν τις αδικίες εις βάρος τους και συμμετέχει ενεργά σε συνεδρίες ενδυνάμωσης νέων. Ως καθοδηγητής, έχει βραβευτεί αρκετές φορές, με τελευταία αυτή για το βραβείο του καλύτερου εθελοντή στο 7ο διεθνές συνέδριο εφηβικής αναπαραγωγικής υγείας στη Γκάνα.

     «Δεν ήταν καθόλου εύκολο», μας λέει η ίδια. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι παλεύω γι’ αυτό σχεδόν δέκα χρόνια. Συνήθως δεν έχεις άποψη και δεν τολμάς να αντισταθείς. Δεν ξέρω πώς τα έχω καταφέρει τόσο καιρό, αλλά το έκανα. Υπήρξαν στιγμές που έλεγα να τα παρατήσω, αλλά πρέπει να πω ότι οι νέοι άνθρωποι που με βλέπουν ως πρότυπο με έκαναν να συνεχίζω. Όποτε οι καταστάσεις δείχνουν άσχημες, φέρνω στο μυαλό μου όλους αυτούς που θα χάσουν την ελπίδα τους, αν με δουν να εγκαταλείπω και παίρνω κουράγιο και ενέργεια να συνεχίζω. Θα έχω μια ιστορία να λέω στις επόμενες γενιές. Είμαι η Abiba και τα κατάφερα!»

  • Esperance- Ρουάντα

    Η Esperance έχασε τον άνδρα της στη γενοκτονία του 1994 που άφησε πίσω 800.000 νεκρούς. Το 2007, η Esperance, ίδρυσε ένα συνεταιρισμό για χήρες και για γυναίκες που οι άνδρες τους τις έχουν αφήσει. Στον συνεταιρισμό παράγουν αλεύρι και φτιάχνουν καλάθια, τα οποία πωλούν στην τοπική αγορά. «Ο λόγος που αποφάσισα να φέρω αυτές τις γυναίκες κοντά είναι γιατί έχουμε τα ίδια προβλήματα. Πρέπει όλες να βρούμε ένα εισόδημα να στηρίξουμε εμάς και τα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε ασφάλεια και χρειαζόμαστε ανθρώπους να μιλήσουμε για αυτά που μας απασχολούν. Για τα παιδιά μας, για τα δικαιώματά μας, για όσα μας δυσκολεύουν».

    «Οι άνθρωποι της ActionAid μας έμαθαν γεωργικές τεχνικές, πώς να διαχειριζόμαστε καλύτερα την επιχείρησή μας, μας μίλησαν για τα δικαιώματά μας, μας ενδυνάμωσαν. Από τότε στραφήκαμε και στη γεωργία. Έχουμε νοικιάσει γη και καλλιεργούμε οπωροκηπευτικά, καρότα, κρεμμύδια, λάχανο. Η μεγαλύτερη σοδειά μας όμως είναι το καλαμπόκι από το οποίο φτιάχνουμε το αλεύρι.

    Για να μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά χρειαζόμασταν ένα ασφαλές μέρος για αφήνουμε τα παιδιά μας. Χρειαζόμασταν ένα νηπιαγωγείο και σε αυτό επίσης μας υποστήριξε η ActionAid. Εκεί τα παιδιά μπορούν να μαθαίνουν παίζοντας και έτσι προετοιμάζονται για τις πρώτες τάξεις του σχολείου».

     Σήμερα, η Εsperance ως πρόεδρος του συνεταιρισμού προσφέρει σε όσες περισσότερες γυναίκες μπορεί, την ίδια εκπαίδευση που προσφέρθηκε σε εκείνη. Mέσω του συνεταιρισμού και με όχημα την αλληλεγγύη τις βοηθά να κάνουν το πρώτο βήμα και να έχουν την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή.

     

  • Ngaet- Καμπότζη

    «Είμαι μέλος της επιτροπής από το 2015 και υπεύθυνος για την περιπολία και την αναφορά παράνομης αλιείας και υλοτομίας στην προστατευόμενη περιοχή. Όταν κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι αυτό για την κοινότητά μας, ήθελα να συνεισφέρω και εγώ. Στο παρελθόν, ο αριθμός των καβουριών μειωνόταν καθημερινά εξαιτίας της παράνομης υλοτομίας του δάσους μαγκρόβιων, κυρίως από μια ιδιωτική εταιρεία που προσπαθούσε να ξεγελάσει τον κόσμο και να πάρει τη γη μας. Η ActionAid με τον τοπικό συνεργάτη CHADA μας βοήθησαν να κινητοποιηθούμε. 16 οικογένειες εκπαιδευθήκαμε για τη σημασία των δέντρων στην περιοχή, την προστασία των φυσικών πόρων και τη διαδικασία αναγνώρισης της γης από το κράτος. Στη συνέχεια, ενημερώσαμε άλλες 65 οικογένειες, ώστε να κινητοποιηθούν και αυτές. Έτσι, καταφέραμε να σταματήσουμε αυτή την ‘ιδιωτική εισβολή’ και να αναγνωριστεί το δάσος των μαγκρόβιων δέντρων ως προστατευόμενη περιοχή.»

     

  • Sidi- Kένυα

    «Δες μόνος σου, με τα ίδια σου τα μάτια». Αυτό θα πει η λέξη Jionee που διάλεξαν ως ονομασία της ομάδας τους 15 αρχικά (και 30 πλέον) οροθετικοί κάτοικοι του χωριού Mikuyuni της Κένυας, θέλοντας να επισημάνουν και στους υπόλοιπους συγχωριανούς τους πως η ζωή γι’ αυτούς συνεχίζεται. Τα μέλη της Jionee, στη συντριπτική τους πλειοψηφία γυναίκες, ζούσαν μέχρι πρόσφατα με το στίγμα του AIDS/HIV και είχαν συμφιλιωθεί με αυτό. Παραγκωνισμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία, χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είχαν αφεθεί στη μοίρα τους.

    «Όλα άλλαξαν για εμάς όταν μας πλησίασε η ActionAid. Φτιάξαμε μια ομάδα, τη Jionee όπως την ονομάσαμε, και στη συνέχεια γραφτήκαμε στα κέντρα υγείας για να μπορούμε να έχουμε δωρεάν πρόσβαση στα αντιρετροϊκά φάρμακα. Η ActionAid μας παρείχε ψυχοκοινωνική υποστήριξη και διατροφή. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μας εκπαίδευσαν, μας εξασφάλισαν ένα κομμάτι γης και μας έδωσαν γεωργικό εξοπλισμό και σπόρους», λέει η 48χρονη Josephine.

    «Τώρα πια δε φοβάμαι. Ανήκω σε μια ομάδα κι έμαθα να πιστεύω στον εαυτό μου. Ξέρω ότι, καλλιεργώντας τη γη που μας έδωσαν, μπορώ να εξασφαλίσω το φαγητό της οικογένειάς μου, ενώ η παραγωγή της ομάδας μας είναι τόσο μεγάλη που μπορούμε και πουλάμε μέρος της σοδειάς μας. Έτσι, έχουμε πλέον εισόδημα και εγώ μπορώ και στέλνω τα παιδιά μου σχολείο», προσθέτει η 44χρονη Sidi.

  • Pari Gul - Αφγανιστάν

    «Κατάγομαι από την επαρχία Badakhshan και με πάντρεψαν με τον άνδρα μου όταν ήμουν 13. Έχω 5 παιδιά, 3 κορίτσια και 2 αγόρια. Ο άνδρας μου, Abdullah, πέθανε στα 55 του πέρσι από καρδιακό. Από τότε μένω με τη μεγάλη μου κόρη και τον άνδρα της. Είμαι μέλος του κύκλου Action Reflect της ActionAid που δημιουργήθηκε στο χωριό μου, Boz Arigh. Συμμετέχω σε όλες τις συναντήσεις και εκπαιδεύσεις. Έχω μάθει τόσα για τα δικαιώματα των γυναικών, πώς να πιέζουμε τις αρχές, πώς να παίρνουμε αποφάσεις σαν ομάδα, αλλά και γραφή και ανάγνωση, θέματα οικογενειακού προγραμματισμού, για την προσωπική υγιεινή και την προστασία του περιβάλλοντος. Κάθε Σάββατο μαζευόμαστε στο σπίτι μου με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και μοιραζόμαστε όποια νέα πληροφορία μάθαμε στις εκπαιδεύσεις, συζητάμε τα προβλήματά μας και ψάχνουμε για λύσεις. Επιμένω ότι για όλους η προσωπική υγιεινή είναι πολύ σημαντική και ιδιαίτερα για τα παιδιά και πρέπει να την ακολουθούμε αυστηρά. Η γνώση αυτή έχει αλλάξει την καθημερινότητά μου. Επιπλέον, δεχόμαστε βοήθεια από το συμβούλιο ανάπτυξης της κοινότητας και τους ηγέτες του χωριού και μιλάμε μαζί τους για τα ζητήματά μας. 

    Δουλεύω, επίσης, ως βοηθός στην κλινική της περιοχής, παίρνω μέρος στους εμβολιασμούς των παιδιών και διανέμω τα δωρεάν φάρμακα στα χωριά της περιοχής Καλντάρ. Δουλεύω, επίσης, στην ύφανση χαλιών στο σπίτι των γειτόνων μου και πληρώνομαι με το μέτρο. Για όλα αυτά θα ήθελα να ευχαριστήσω την ActionAid που δίνει σε εμάς τις γυναίκες τόσες ευκαιρίες, που μας εκπαίδευσε και μας έδωσε την δυνατότητα να δουλέψουμε για τους ανθρώπους μας. Ευχαριστώ πολύ!»

  • 7
  • 6
  • 5
  • 3
  • Μαchano- Tανζανία

    «Με λένε Machano, ζω στο Kikobweni και είμαι 18 χρονών. Πηγαίνω σχολείο και τα αγαπημένα μου μαθήματα είναι τα μαθηματικά, η γεωγραφία και η γλώσσα. Θέλω να συνεχίσω τις σπουδές μου και να γίνω γιατρός. Φέτος είναι η τελευταία μου χρονιά στο πρόγραμμα Αναδοχής, γιατί κλείνω τα 18 και δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο.

    «Όλα αυτά τα χρόνια, η Αναδοχή με ωφέλησε πολύ, όπως κι όλο το χωριό μου. Είχα έναν φίλο που μπορεί να μην τον έβλεπα, αλλά με τα μηνύματα που του έστελνα με βοήθησε να γράφω και να ζωγραφίζω. Στο χωριό μου αποκτήσαμε πηγάδια με νερό, νηπιαγωγείο και τουαλέτες στο σχολείο. Τα έργα αυτά μας άλλαξαν τη ζωή. Παλιά περπατούσαμε 1 ώρα για να κουβαλήσουμε νερό και η διαδρομή ήταν επικίνδυνη. Για να φέρουμε νερό, χάναμε τα μαθήματά μας. Στο σχολείο δεν είχαμε νερό να πιούμε ή να πλύνουμε τα χέρια μας, και. πηγαίναμε να κάνουμε την ανάγκη μας στους θάμνους. Οι κάτοικοι και οι αρχηγοί της κοινότητας κατέγραψαν τα προβλήματα και μετά πήγαιναν στην ActionAid και τις τοπικές αρχές για βοήθεια. Συζητούσαν κι αποφάσιζαν όλοι μαζί πώς να προχωρήσουν και ποιος ήταν ο ρόλος του καθενός. Οι αρχηγοί της κοινότητας και οι δάσκαλοι επέβλεπαν τα έργα για να βεβαιωθούν πως όλα θα γίνουν σωστά. Μακάρι να συνεχιστεί το πρόγραμμα Αναδοχής και να πάει η ActionAid και σε άλλα χωριά»

  • Perusi- Ρουάντα

    «Το σήμερα είναι πολύ καλύτερο από το χθες. Έχουμε φαγητό κάθε μέρα. Η μεγάλη μου κόρη πηγαίνει σχολείο και μπορώ να της αγοράσω ό,τι χρειάζεται για τα μαθήματά της… Αρχικά, παρακολούθησα το σεμινάριο για την οικονομική διαχείριση και μετά έγινα μέλος του συνεταιρισμού. Κάθε γυναίκα δίνει 900 ρουαντιανά φράγκα την εβδομάδα (περίπου 1 ευρώ), που σημαίνει ότι όλες μαζί αποταμιεύουμε 27.000 φράγκα (30 ευρώ) την εβδομάδα. Παίρνοντας δάνειο από τον συνεταιρισμό, που στηρίζει η ActionAid, αγόρασα γη και φτιάξαμε ένα καλύτερο σπίτι. Αγοράσαμε, επίσης, γη που καλλιεργούμε για να φάμε και ό,τι περισσεύει, το πουλάμε στην αγορά. Πέρσι η ActionAid μας έδωσε και μία αγελάδα και έτσι έχουμε γάλα και γιαούρτι, αλλά και κοπριά. Όταν η αγελάδα μας γέννησε, δώσαμε τα μικρά της σε άλλες οικογένειες. Έτσι λειτουργεί το πρόγραμμα… Το εισόδημά μας έχει αυξηθεί και μπορούμε πλέον και πληρώνουμε την ασφάλεια υγείας.»

  • κος Θωμάς- Ελλάδα

    O Θωμάς Χαϊντούτης γεννήθηκε στην Άρτα το 1935. Mε τη δουλειά του γύρισε τον κόσμο. Έζησε στη Γερμανία και στην Αμερική για να εγκατασταθεί μόνιμα πια το 1966 στην Αθήνα. Στο Γαλάτσι.

    Τα τελευταία δεκαέξι χρόνια οι Παρασκευές του ξεκινούν με τον ίδιο τρόπο. Γύρω στις 08.00 θα πάρει το λεωφορείο μέχρι την Ακαδημίας και από ΄κει το μετρό μέχρι του Φιξ. Προορισμός του το ελληνικό γραφείο της ActionAid στη Φαλήρου. Εκεί θα τον περιμένουν η Έφη και η Αθανασία, εργαζόμενες στην οργάνωση. Θα τον εφοδιάσουν με φακέλους, επιστολές και γραμματόσημα. Ο κ. Θωμάς θα ακουμπήσει τα φάρμακά του στο γραφείο και θα ξεκινήσει.

    «Έρχομαι εδώ από το 2002. Παλιότερα ερχόμουν και βοηθούσα στην αρχειοθέτηση. Τα τελευταία χρόνια η όρασή μου με έχει περιορίσει στο να βάζω στους φακέλους τα γραμματόσημα. Οι φάκελοι μετά θα σταλούν στους υποστηρικτές της ActionAid.

    Έγινα εθελοντής αφότου πήρα τη σύνταξή μου. Έχασα τη γυναίκα μου το 2008 και οι τρεις μου κόρες είναι πολύ χαρούμενες που έχω μία απασχόληση. Για μένα η ζωή είναι κίνηση, οπότε το να κάθομαι στο κρεβάτι και να παρακολουθώ τηλεόραση είναι καταστροφή. Ο χρόνος είναι κέρδος και δεν θέλω να τον αφήνω να πηγαίνει χαμένος.

    Σε αυτό το σημείο ο κ. Θωμάς θα διακόψει τη συνέντευξη για να καλέσει την Αθανασία και να ζητήσει περισσότερα γραμματόσημα. Είναι το ίδιο πρόσωπο που το 2002 τον είχε καλωσορίσει στην ActionAid. Κάτι που ο κ. Θωμάς ακόμα θυμάται με νοσταλγία.

    «Αν μπορούσα να δώσω μία συμβουλή στους νέους αυτή θα ήταν να γίνονται εθελοντές. Να προσφέρουν. Ο πονεμένος άνθρωπος θέλει βοήθεια. Οι αδύναμοι άνθρωποι δεν μπορούν να προφυλαχθούν, έχουν μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας. Και θρησκευτικά να το δούμε η ανθρωπότητα κέρδισε από τη διδασκαλία του Χριστού μιας και εκείνος βοηθούσε χωρίς να αμείβεται.

    Αν με ρωτάτε, πιστεύω ότι εθελοντισμός είναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Αν υπήρχε αγάπη πολλά από τα κακά που συμβαίνουν γύρω μας δεν θα υπήρχαν. Μπορεί κάποιος να πει ότι ο εθελοντισμός είναι ωφέλιμος για άλλα πρόσωπα. Εγώ θα πω ότι πρωτίστως ωφελείται ο ίδιος ο εθελοντής. Διότι καταναλώνει τον χρόνο του με κέρδος».

  • Amy- Σενεγάλη

    Η θάλασσα απειλούσε την παραγωγή μας. Ευχαριστώ την ActionAid που έκανε αυτή τη μελέτη κι έδειξε πώς ακριβώς η στάθμη του νερού που ανεβαίνει επηρεάζει τις ζωές μας. Τώρα οι αρχές έχουν καταλάβει πια τον κίνδυνο και κοιτάνε πώς να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα».

    Μπορεί το αλάτι να νοστιμίζει το φαγητό, αλλά στη Σενεγάλη έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα: καθώς η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, το θαλασσινό νερό επεκτείνεται προς τη στεριά, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες και τα τοπικά οικοσυστήματα.

    Ευτυχώς, οι κάτοικοι των νησιών Σαλούμ μπορούν πλέον να κοιμούνται ήσυχοι: τα πρώτα βήματα για την εξεύρεση λύσης έχουν ήδη γίνει! Πώς; Όλα ξεκινούν με την αναγνώριση του προβλήματος και τη συνειδητοποίηση των διαστάσεών του. Βλέποντας τη θάλασσα να βγαίνει κυριολεκτικά στη στεριά, η ActionAid πραγματοποίησε μια μελέτη και μέτρησε τον αντίκτυπο της διάβρωσης των ακτών για τον τοπικό πληθυσμό, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την καταστροφή των καλλιεργειών, τις απώλειες στην κτηνοτροφία και ασφαλώς τις γενικότερες επιπτώσεις του φυσικού αυτού φαινομένου ως προς τις οικονομικές δραστηριότητες των κατοίκων. Με συγκεκριμένα στοιχεία πλέον στα χέρια της, απευθύνθηκε στις αρμόδιες αρχές και άσκησε πίεση για τη λήψη μέτρων.

  • Sabita- Mπαγκλαντές

    Sabita Rani, κάτοικος μιας επαρχίας του Μπαγκλαντές, που μαστίζεται από κυκλώνες, παλίρροιες και ξηρασία. Οι γυναίκες στο μέρος που μένει η Sabita, έχουν ελάχιστο έλεγχο των πόρων της οικογένειάς τους ή της λήψης των αποφάσεων που παίρνονται μέσα σε αυτή.

    Αυτή την τακτική, η Sabita αποφάσισε να την αμφισβητήσει και να δείξει στην οικογένειά της αλλά και στην τοπική κοινωνία της ότι οι γυναίκες είναι το ίδιο αποτελεσματικές όσο και οι άντρες. Έκανε την αρχή από τη διαχείριση καταστροφών που συχνά πλήττουν την περιοχή της.

    Ζήτησε, ακόμα να εκπαιδευτεί από την ActionAid στην αντιμετώπιση ακραίων φαινομένων και μπήκε στην ομάδα διαχείρισης έκτακτων αναγκών της οργάνωσης. Η ίδια προσκλήθηκε να παραστεί στην Παγκόσμια Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών στην Ιαπωνία το 2015 και υπήρξε η εκπρόσωπος της ActionAid στην Πορεία για το Κλίμα που έγινε την ίδια χρονιά.

    Πλεόν η Sabita, έχει επεκτείνει τη δράση και στηρίζει άλλες γυναίκες για να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως οι παιδικοί γάμοι, η έλλειψη εκπαίδευσης και η έλλειψη ευκαιριών απασχόλησης.

     «Όλοι με σέβονται τώρα. Φέρνω την αλλαγή. Είμαι τόσο περήφανη για όσα έχω πετύχει ως τώρα και για όλα όσα μπορώ να κάνω πλέον», δηλώνει πια η ίδια.

  • Rozena- Ζάμπια

    «Είμαι πολύ χαρούμενη με το ποδήλατο που μου έδωσε η ActionAid. Φτάνω νωρίς στο σχολείο το πρωί, είμαι πιο ξεκούραστη και συγκεντρώνομαι καλύτερα. Παλιά έκανα πολλές απουσίες, γιατί το σπίτι μου είναι 7 χλμ. μακριά και πρέπει να διασχίσω και δύο ρυάκια μέχρι να φτάσω στο σχολείο. Πολλές φορές ένιωθα τόσο κουρασμένη που δεν άντεχα την απόσταση κι έμενα σπίτι. Από τότε, όμως, που απέκτησα το ποδήλατο, όλα είναι πολύ πιο εύκολα: κινούμαι πιο γρήγορα, δε φοβάμαι στη διαδρομή γιατί ξέρω ότι μπορώ να τρέξω να ξεφύγω αν χρειαστεί, έχω περισσότερο χρόνο να διαβάσω, νιώθω πιο ξεκούραστη και οι βαθμοί μου βελτιώθηκαν. Το ποδήλατο για εμένα είναι ένα δεύτερο ζευγάρι πόδια!»

  • Chhalisara - Nεπάλ

    Το χωριό Khorbari βρίσκεται στην περιφέρεια Palpa κι έχει όλα κι όλα 40 σπίτια. Mέχρι πρόσφατα αναγκάζονταν να σηκώνονται στις 3 το πρωί για να κουβαλήσουν νερό, κάνοντας μια διαδρομή 2 ωρών και περιμένοντας σε μια ατελείωτη ουρά για να γεμίσουν τα δοχεία τους. Το Khorbari, βλέπεις, δεν είχε νερό και η μοναδική βρύση της περιοχής βρισκόταν χιλιόμετρα μακριά. Η ActionAid, αφού μίλησε με τις γυναίκες και τις άκουσε προσεκτικά, προσέφερε τα απαραίτητα κονδύλια για την κατασκευή μιας δεξαμενής νερού, αρκετά μεγάλης ώστε να καλύψει τις ανάγκες του χωριού, ενώ οι κάτοικοι συνεισέφεραν με εργατοώρες.

    «Η ιδέα να φτιάξουμε δεξαμενή ξεκίνησε από εμάς, τα μέλη του κύκλου Reflect. Όλοι μας δουλέψαμε για να φτιαχτεί η δεξαμενή. Δημιουργήσαμε μάλιστα και μια επιτροπή για να επιβλέπει το έργο. Τώρα που έχουμε νερό, εμείς οι γυναίκες γλιτώσαμε χρόνο από το κουβάλημα και μπορούμε να ασχοληθούμε με τους λαχανόκηπούς μας ή να αφιερώσουμε χρόνο στα παιδιά μας. Όσο για τα παιδιά μας, δε χρειάζεται να χάνουν πια το σχολείο τους», λέει η Chhalisara.

  • Nyawoh Σιέρα Λεόνε

     «Η μαμά μου άλλαζε την πλαστική σακούλα κάθε εβδομάδα», μας λέει η Nyawoh, «αφού χαλούσε και καταστρέφονταν τα βιβλία. Με τις βροχές ήταν ακόμα χειρότερα. Μια μέρα έχασα όλα τα βιβλία μου, αφού βράχηκαν και δεν μπορούσα να τα πάρω την άλλη μέρα στο σχολείο. Είμαστε πολύ χαρούμενοι για τις τσάντες μας, τώρα μπορώ να έχω φυλαγμένα τα βιβλία μου, ακόμα και στις περιόδους βροχών.»

    «Όταν βρέχει, την επόμενη μέρα οι περισσότεροι μαθητές δεν φέρνουν ούτε ένα βιβλίο. Δεν ξέραμε τι να πούμε, η ActionAid μάς ξαφνιάζει συνεχώς, είμαστε ευγνώμονες!», συμπληρώνει ο διευθυντής του σχολείου, κος Sondufu.

    «Διαπιστώσαμε ότι τα βιβλία και τα υπόλοιπα υλικά φθείρονταν πολύ γρήγορα, αφού δεν υπήρχαν τσάντες να τα προστατεύουν. Αποφασίσαμε να παρέχουμε τσάντες στα παιδιά, γνωρίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς τους», μας είπε ο συνάδελφος στη Μπο, Peter Abdulai.

  • Hilário Correira Franco - Βραζιλία

    «Ζω με την γυναίκα μου Maria στη γη των αυτόχθονων Xakriabá, στα βόρεια της περιφέρειας Minas Gerais. Οι άνθρωποι της CAA και της ActionAid βοηθούν πολύ τους αυτόχθονες στον αγώνα μας να κρατήσουμε τη γη των προγόνων μας.  Μας βοήθησαν να δημιουργήσουμε τον «Συνασπισμό Rosalino», από το όνομα μάρτυρα του λαού μας, που δολοφονήθηκε συμμετέχοντας στον αγώνα να πάρουμε πίσω τη γη μας, και στηρίζουν τη λειτουργία του. Μας προσφέρουν υλικοτεχνική υποστήριξη, μας βοηθούν να οργανώνουμε τις συναντήσεις μας, κάνουν σεμινάρια πολιτικής αγωγής και μας δικτυώνουν με άλλες αυτόχθονες κοινότητες.  Επίσης, η ActionAid μας προσφέρει δωρεάν νομική βοήθεια, που είναι πολύ σημαντικό. Μια μεγάλη μας επιτυχία είναι ότι πρόσφατα καταφέραμε 7 μέλη της φυλής μας να εκλεγούν στην Πολιτειακή Επιτροπή για τις Αυτόχθονες Κοινότητες! Έτσι, θα ακούγεται η φωνή μας!»



Aριθμός Μητρώου   401539/1998

Καλωσόρισες στην ActionAid!
Γνώρισε τώρα και την Αναδοχή Παιδιού και ξεκίνα κάτι σπουδαίο!