Eνας κόσμος- stories

«ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ»: 6 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

  • Augustina- Γκάνα

    Η ζωή μιας χήρας είναι πολύ δύσκολη σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι γυναίκες πρέπει να αποδείξουν ότι δεν ευθύνονται για τον θάνατο του άνδρα τους και αφού αποδεχτούν να τις περιχύσουν με καυτό νερό γυμνές, στη συνέχεια να παντρευτούν τον αδερφό του νεκρού, για να μη χάσουν την περιουσία τους. Η Augustina, μητέρα 5 παιδιών από το χωριό Pwalugu, που χήρεψε το 2004, τα έχασε όλα και ο εξευτελισμός που βίωσε την έχει σημαδέψει. Όμως, έχει καταφέρει πολλά από τότε. Όλα τα παιδιά της τελείωσαν το σχολείο και πολλά προχώρησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η ψυχολογική στήριξη, η εκπαίδευση και οι κατσίκες που έλαβε από την ActionAid υπήρξαν οι καταλύτες. «Μιλώντας για μένα, μου έδωσε γνώση, δεξιότητες, αγαθά, συμβουλές. Μου έμαθε πως να χειρίζομαι τον εαυτό μου. Δεν ξέρω καν αν θα ήμουν ζωντανή χωρίς την ActionAid, δεν μπορώ να το εκφράσω…» εξηγεί χαμογελώντας. Πλέον και η ίδια και η οικογένειά της να κάνουν σχέδια για το μέλλον: θέλουν να αγοράσουν μεγαλύτερο χωράφι.

  • Landiit- Γκάνα

    Η ζωή της Landiit άρχισε να αλλάζει το 2012, όταν μπήκε στη ζωή της η ActionAid. Εκείνη και ο άνδρας της ήταν αγρότες και είχαν 7 παιδιά. Στην Γκάνα τα δίδακτρα για το λύκειο και την ανώτατη εκπαίδευση είναι απαγορευτικά για τους περισσότερους. Όμως, η Landiit ήθελε να δώσει την ευκαιρία στα παιδιά της να έχουν μια  ζωή καλύτερη από τη δική της κι έτσι αναγκάστηκε να πουλήσει δύο αγελάδες, για να μπορέσει να πάει ο γιος της στην πρώτη λυκείου. Την επόμενη χρονιά, δεν είχαν πια τίποτα να πουλήσουν κι αναγκάστηκε να φύγει από το Damol, το χωριό της, και να δουλέψει στα ορυχεία χρυσού με την ελπίδα να βρει λίγο χρυσό μέσα στη λάσπη. Στη συνέχεια δούλεψε σε ένα εστιατόριο για ένα πιάτο φαγητό και λίγα χρήματα που τα έστελνε όλα στο παιδί της. Όταν άκουσε ότι η ActionAid ξεκίνησε ομάδα γυναικών, άρπαξε την ευκαιρία και από τότε τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Έμαθε για τα δικαιώματά της, απέκτησε γνώσεις και άρχισε να εκτρέφει χοίρους, ξεκινώντας με ένα θηλυκό κι ένα αρσενικό γουρουνάκι, που της έδωσε η οργάνωση. Η επιτυχία της ήταν τέτοια, που τώρα θέλει να ανοίξει χοιροστάσιο. Όπως λέει και η ίδια, «δεν ξέρω καν πού θα ήμασταν χωρίς τη βοήθεια της ActionAid. Ο γιος μου έγινε δάσκαλος χάρη στη δική τους υποστήριξη.»

  • Lakshmi- Νεπάλ

    Όταν γεννιέσαι Ντάλιτ στο Νεπάλ, η ζωή σου αξίζει λίγα. Οι Ντάλιτ, οι ανέγγιχτοι, είναι η κατώτατη κάστα και παραδοσιακά θεωρούνται μιάσματα. Γι’ αυτό δεν τους επιτρέπεται να αγγίξουν ούτε καν τα σκεύη από τα οποία πίνουν νερό ή τρώνε οι υπόλοιποι, για να μην τα «μολύνουν». Δεν επιτρέπεται να καθίσουν σε καρέκλες ή στο κρεβάτι, η «θέση» τους είναι στο χώμα. Εάν δε, είσαι και γυναίκα, η μοίρα σου είναι να παντρευτείς πολύ νωρίς και να μείνεις κλεισμένη στο σπίτι με τα παιδιά. Η 30χρονη σήμερα Lakshmi ήταν μόλις 9 ή 10 ετών όταν την πάντρεψαν.

    Είναι, λοιπόν, ένα μικρό θαύμα ότι μια γυναίκα Ντάλιτ κατάφερε να εκλεγεί  εκπρόσωπος της κοινότητάς της. Όλα ξεκίνησαν όταν πριν από 8 χρόνια έγινε μέλος της ομάδας γυναικών της ActionAid στο χωριό της, το Jaispur. Εκεί έμαθε για τα δικαιώματά της, για την αξία της, για τη δύναμη της φωνής της. Και τώρα δεν διεκδικεί μόνο τα δικά της δικαιώματα, αλλά και άλλων ανθρώπων που βρίσκονται σε παρόμοια θέση με εκείνη. Όπως λέει κι εκείνη, «δεν φοβάμαι πια να μιλήσω και να διεκδικήσω τα δικαιώματά μου. Γι’ αυτό με εμπιστεύτηκε η κοινότητα και με εξέλεξε  εκπρόσωπό της στις τελευταίες εκλογές. Αυτό με έκανε να νιώθω πολύ περήφανη. Νομίζω είναι ό,τι σημαντικότερο έχω καταφέρει στη ζωή μου.»

  • Rina Nεπάλ

    Οι γυναίκες στο Νεπάλ πρέπει να «προστατεύονται» πάντα από έναν άνδρα. Πρέπει πάντα σε κάποιον να «ανήκουν»: στην αρχή στον πατέρα τους και στη συνέχεια στον σύζυγό τους και στη δική του οικογένεια, με την οποία ζουν. Έτσι ήταν και η ζωή της 26χρονης σήμερα Rina από την Μπάνκε του Νεπάλ. Οι γονείς της την πάντρεψαν στα 13 με έναν πολύ μεγαλύτερό της, που τη χτυπούσε και την έκαιγε με το τσιγάρο. Άντεξε μαζί του έναν μήνα. Ξαναπαντρεύτηκε στα 17 έναν άνδρα που αγάπησε, ο οποίος, όμως, κατέληξε στη φυλακή, λόγω του εμφυλίου πολέμου. Έτσι, η Rina αναγκάστηκε να δένει το παιδί τους στην πλάτη και να ξεκινάει ξημερώματα για το χωράφι. Όμως, τα πεθερικά της την κατηγορούσαν ότι δεν έκανε αρκετές δουλειές στο σπίτι. Ο κουνιάδος της προσφέρθηκε να τους φιλοξενήσει και ο άνδρας της συμφώνησε από τη φυλακή. Όμως, εκεί βίωσε και πάλι τη βία.

    Ο κουνιάδος της την έδεσε και τη βίασε. Έμεινε έγκυος, αλλά ούτε εκείνος ούτε η οικογένειά του δέχτηκαν ότι είναι δικό του το δεύτερο παιδί της. Της πήραν τον πρώτο γιο και την έδιωξαν από το σπίτι. Απευθύνθηκε στην ομάδα γυναικών που είχε συστήσει η ActionAid στην περιοχή της. Έκανε τεστ πατρότητας και απέδειξε ότι ο δεύτερος γιος της είναι πράγματι του κουνιάδου της, χωρίς όμως αυτό να γίνει αποδεκτό από την οικογένεια του συζύγου της. Ευτυχώς, η δική της οικογένεια τη δέχτηκε πίσω και έτσι τώρα μένει με τη μητέρα και τους δύο αδερφούς της. «Ελπίζω τώρα που πατάω καλύτερα στα πόδια μου και είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω όλους αυτούς που με κατηγορούσαν άδικα, να μπορέσω να ανοίξω μια δική μου δουλειά για να είμαι ανεξάρτητη,» λέει ονειρευόμενη  ένα καλύτερο μέλλον.

  • Ειρήνη Ελλάδα

    Η κρίση στην Ελλάδα χτύπησε την πόρτα των περισσότερων κατοίκων της χώρας. Η τεράστια αύξηση της ανεργίας, οι μαζικές απολύσεις, η αύξηση της φορολογίας οδήγησαν πολλούς ανθρώπους στη φτώχεια. Χειρότερα, όμως, χτυπήθηκαν όσοι ήδη δυσκολεύονταν οικονομικά.

    Η κρίση χτύπησε και την πόρτα της οικογένειας της Ειρήνης, που μένει στον Κολωνό. Ο σύζυγός της είχε ένα μαγαζί, το οποίο αναγκάστηκε να κλείσει. Η Ειρήνη ήταν ήδη άνεργη και είχαν δύο μικρά παιδιά. Η οικογένεια βυθίστηκε στην απελπισία. Μέχρι που άνοιξε το Επίκεντρο της ActionAid κοντά στο σπίτι τους. Η Ειρήνη πήγε στην συμβουλευτική υπηρεσία εύρεσης εργασίας και από την πρώτη στιγμή άρχισε να νιώθει καλύτερα, δημιούργησε ένα πλάνο, έφτιαξε το βιογραφικό της και τελικά βρήκε δουλειά σε μία εταιρεία καθαρισμού. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε να πηγαίνει στην ομάδα ενδυνάμωσης γυναικών, ένα πρόγραμμα, όπου μέσω της τέχνης η μία γυναίκα στηρίζει την άλλη. «Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που σηκώνουν το τηλέφωνο και λένε υπάρχει αυτή η θέση εργασίας, υπάρχει αυτός ο διαγωνισμός, υπάρχει κάτι… Και λέω υπάρχει ένας άνθρωπος, όχι πολλοί, που σκέφτονται εμένα, την Ειρήνη,» εξηγεί.

     

  • Δημήτρης- Ελλάδα

    Η κρίση της Ελλάδας έφερε πολλούς ανθρώπους στα όριά τους. Πολλοί ήταν και είναι ακόμη οι εργαζόμενοι που εγκλωβίζονται σε μια επιχείρηση από την οποία δεν πληρώνονται για μήνες, ενώ ταυτόχρονα δεν θεωρούνται άνεργοι, ώστε να παίρνουν επίδομα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι του Δημήτρη, που δούλευε ως σκηνοθέτης ειδήσεων στο MEGA από την πρώτη μέρα λειτουργίας του, μέχρι το κλείσιμό του. Η δύσκολη αυτή κατάσταση, που διήρκησε για χρόνια, ανέτρεψε τη ζωή του. Ήταν παντρεμένος με παιδιά, είχε σταθερή δουλειά, έμενε στην Αγία Παρασκευή και ένιωθε σιγουριά για το μέλλον.

    Σήμερα, είναι μόνος του, δεν έχει δουλειά και έχει μετακομίσει στον Κολωνό. Οι δυσκολίες αυτές τον έκαναν να βουλιάξει, ένιωθε άχρηστος, ήταν με την πλάτη στον τοίχο. Όταν αποφάσισε να πάει στο Επίκεντρο της ActionAid στον Κολωνό, ένιωθε χαμένος. Όμως η ψυχολογική στήριξη που βρήκε τον βοήθησε να θυμηθεί ξανά τις αξίες του και κάθε μέρα που περνάει νιώθει καλύτερα και πιο σίγουρος για το μέλλον. Όπως λέει και ο ίδιος, «με την πρώτη συνάντηση, την πρώτη επικοινωνία, ένιωσα αμέσως καλύτερα και έκανα μια προβολή στο μέλλον και κατάλαβα ότι εδώ πέρα θα βρω τη λύση.»

Aριθμός Μητρώου   401539/1998

Καλωσόρισες στην ActionAid!
Γνώρισε τώρα και την Αναδοχή Παιδιού και ξεκίνα κάτι σπουδαίο!