Blog : ActionAid Blog Blog : ActionAid Blog
Blog
ΔΡΑΣΗ

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού

Πέμπτη Απριλίου 16, 2020 - 13:30, by Στέλλα Ελματζόγλου- Volunteer Program Coordinator
Main Image

Η Αφροδίτη και η Μαριλένα είναι μέλη της ευρύτερης πολύτιμης οικογένειας των εθελοντών της ActionAid. Η Μαριλένα ξεκίνησε να υποστηρίζει την οργάνωση από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ενώ η Αφροδίτη εντάχθηκε στην ομάδα μας λίγο διάστημα πριν ξεσπάσει η κρίση του κορωνοϊού. Οι δύο τους γνωρίστηκαν στο Επίκεντρο, μέσα από την συνεργασία τους στην Υπηρεσία Συμβουλευτικής Εύρεσης Εργασίας, την οποία εξακολουθούν να στηρίζουν εθελοντικά, χωρίς διακοπή, από το σπίτι τους.

Παίρνοντας κίνητρο από τη δοτικότητα και την αφοσίωσή τους, τους ζήτησα να μοιραστούν μαζί μας πως αποφάσισαν να συνεχίσουν την εθελοντική τους υποστήριξη, παρόλη τη δυσκολία της κατάστασης που βιώνουμε, και αν υπάρχει κάποιο μήνυμα το οποίο θα ήθελαν να περάσουν σε όσους θα διαβάσουν τις απαντήσεις τους. Εκείνες, λοιπόν, ανταποκρίθηκαν λέγοντάς μας:

(Μαριλένα) «Η δραστηριοποίηση της ActionAid σε χώρες που πλήττονται και η αποτελεσματική βοήθεια της ήταν αυτό που με παρακίνησε αρχικά να ενημερωθώ για το πώς μπορώ να προσφέρω εθελοντικά στην συγκεκριμένη οργάνωση. Όταν ενημερώθηκα για το Επίκεντρο και την Συμβουλευτική Εύρεσης Εργασίας ένιωσα πώς εκεί θα μπορούσα να συνεισφέρω αποτελεσματικά. Πέρα από το πρακτικό κομμάτι του εθελοντισμού, η σχέση που αναπτύσσεται με τους ανθρώπους που συμμετέχουν στα προγράμματα και τους εθελοντές είναι μοναδική. Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ο ανταγωνισμός κυριαρχεί, εκεί καταφέρνουμε να γίνουμε όλοι μια ομάδα, να βοηθάει και να μαθαίνει ο ένας από τον άλλο. Αυτός ήταν κι ο λόγος για τον οποίο αποφάσισα να συνεχίσω να υποστηρίζω εθελοντικά τη Συμβουλευτική Εύρεσης Εργασίας εξ αποστάσεως την παρούσα περίοδο, με την ενημέρωση νέων αγγελιών εργασίας και σεμιναρίων. Νιώθω κομμάτι αυτής της ομάδας και δεν θα μπορούσα να σταματήσω να προσφέρω όσο μπορώ. Βέβαια μου λείπει το Επίκεντρο, οι συζητήσεις και τα γέλια μας, είμαι σίγουρη όμως πώς θα επανέλθουμε ακόμα πιο δυνατοί και δεμένοι. Όντας εθελόντρια στην ActionAid ένιωσα τι σημαίνει αλληλεγγύη και γέμισα αισιοδοξία. Υπάρχει μια τρομερή συνεργασία με όλα τα άτομα της οργάνωσης. Οποιαδήποτε βοήθεια κι αν ζήτησα ήταν εκεί τόσο οι σύμβουλοι όσο και η υπεύθυνη εθελοντισμού η οποία πάντα είναι εκεί γι’ όλους και πάντα χαμογελαστή. Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω όλους, που με έκαναν κομμάτι της υπέροχης ομάδας τους.»

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού - Μαριλένα

Η εθελόντριά μας Μαριλένα Τσαδίμα 

(Αφροδίτη) «Είναι απόλυτα κατανοητό ότι υπό αυτές τις συνθήκες της κοινωνικής απομόνωσης, του εγκλεισμού και της παύσης σχεδόν κάθε καθημερινής και απλής δραστηριότητας, η ανάγκη για αλληλεγγύη και για συντροφιά εντείνεται. Δεδομένων των συνθηκών ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουμε να επικοινωνούμε είναι διαδικτυακά. Πιστεύω πως είναι ακόμα πιο σημαντικό να νιώθει κανείς ότι δεν είναι μονός του, ότι η ζωή και η δράση της δεν σταματάει παντελώς και ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που αφιλοκερδώς είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν ψυχολογικά, ηθικά αλλά και πρακτικά. Έτσι, μέσω των διαδικτυακών ραντεβού αυτές τις μέρες του κορωνοϊού, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε άτομα που έχουμε γνωρίσει από κοντά ή άλλα καινούργια με τα οποία συστηνόμαστε πρώτη φορά μπροστά από μία κάμερα και από απόσταση μερικών χιλιομέτρων. Αυτό που αποκομίζω από αυτές τις διαδικτυακές μας συναντήσεις είναι ότι η θέρμη της ανθρώπινης επαφής καταφέρνει να εκμηδενίσει αποστάσεις και ψυχρά υλικά, μοναξιές και ανασφάλειες. Θα ήθελα να μοιραστώ τη χαρά, την ικανοποίηση και την πληρότητα που αποκομίζει κανείς από το να προσφέρει βοήθεια και στήριξη σε συνανθρώπους μας. Ας μην ξεχνάμε πως στις παλαιότερες, μικρότερες και πιο κλειστές κοινωνικές δομές η έννοια της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς ήταν αυτονόητες. Η αστικοποίηση κυρίως, οι ρυθμοί της πόλης, η εγκληματικότητα, ο άκρατος ατομικισμός και η μανία της κατανάλωσης μας έχουν απομακρύνει από τις βάσεις του κοινωνικού ιστού, της συλλογικότητας. Απεναντίας, δράσεις όπως αυτές που αναλαμβάνει η ActionAid δίνουν την ευκαιρία να αναδείξουμε το ανθρώπινο πρόσωπο των απρόσωπων πόλεων και να νιώσουμε εμείς οι ίδιοι λίγο καλύτεροι άνθρωποι απλά και μόνο γιατί επιστρέφουμε σε αυτό που είναι γραμμένο στο DNA μας· την ανθρώπινη επαφή.»

Δείχνοντας αλληλεγγύη στην περίοδο του κορωνοϊού - Αφροδίτη

Η εθελόντριά μας Αφροδίτη Νταή

Από τη δική μας πλευρά, είμαστε πολύ τυχεροί και τυχερές να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους σαν τη Μαριλένα και την Αφροδίτη, οι οποίες συνειδητά φέρνουν φως, αγάπη και ανιδιοτέλεια σε μία περίοδο που η αλληλεγγύη συνδέει τις αποστάσεις περισσότερο έμπρακτα από ποτέ και μας δίνει ελπίδα.

Credits κεντρικής φωτογραφίας© Studio Kominis/ActionAid

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Ένα εργαστήριο γεμάτο αλληλεγγύη!

Σάββατο Μαρτίου 21, 2020 - 10:30, by Αγγελίνα Τσακίρη - Public Awareness Projects Officer
Main Image

Διαφορετικότητα – ξενοφοβία – ενσωμάτωση – φιλοξενία. Τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις; Και ποιος μπορεί πραγματικά να απαντήσει ποια είναι η ουσία των λέξεων αυτών και πώς μπορεί να καλλιεργηθεί η κουλτούρα που θα αποτρέπει την ξενοφοβία και θα αγκαλιάζει την ενσωμάτωση και τη φιλοξενία; Η απάντηση είναι η εκπαίδευση και φυσικά ξεκινάει από τα παιδιά! Τα παιδιά είναι το μέλλον, είναι η νέα γενιά, που θα δημιουργήσει τα δικά της πιστεύω, τις δικές της συμπεριφορές, αντιλήψεις, πεποιθήσεις και στερεότυπα.

Έτσι είναι μεγάλη η πρόκληση και η ευθύνη εκπαιδευτικών και γονέων, να καλλιεργήσουν μία θετική κουλτούρα ενσωμάτωσης και φιλοξενίας στις νεαρές ηλικίες.

Εφόσον όμως μιλάμε για παιδιά, η εκπαίδευση για να έχει ενδιαφέρον και αποτέλεσμα πρέπει να είναι διαδραστική και οπτικοποιημένη, με τρόπο τέτοιο ώστε τα παιδιά να γίνονται μέρος αυτής.

Μία τέτοια εκπαίδευση είχα την τύχη να παρακολουθήσω πρόσφατα σε γυμνάσιο της Αθήνας. Για την ακρίβεια ήταν ένα εργαστήριο, στο οποίο συμμετείχαν περίπου 15 παιδιά, μία σκηνοθέτιδα και μία δασκάλα και έγινε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος MigratED, στο οποίο συμμετέχουν η ActionAid Ελλάς και ο Καρπός από την Ελλάδα, μαζί με οργανώσεις από 5 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ. Σκοπός του προγράμματος είναι να μυήσει τα παιδιά στις έννοιες της διαφορετικότητας, της ενσωμάτωσης, της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης, μέσα από τη συνεργασία με πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ παράλληλα εκπαιδεύει και εξοικειώνει τα παιδιά με τα ψηφιακά μέσα και την οπτικοακουστική καταγραφή.

Ένα εργαστήριο γεμάτο αλληλεγγύη - Εσωτερική

Τα παιδιά συμμετέχουν στις δραστηριότητες του εργαστηρίου

Το εργαστήριο ξεκίνησε με την προβολή μίας ταινίας με τίτλο «Ημέρα Πορτραίτου» της σκηνοθέτιδας Μαρίας Λεωνίδα, που είχε γυριστεί σε δομή φιλοξενίας προσφύγων στο Σχιστό, οι οποίοι παρακολούθησαν ένα τρίμηνο σεμινάριο φωτογραφίας. Με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ, ξεκίνησε και η συζήτηση, πάνω στο θέμα της διαφορετικότητας και της προσφυγιάς αλλά και πάνω στη χρήση της κάμερας και του ήχου για την αποτύπωση στιγμών, εικόνων και ανθρώπων. Οι ερωτήσεις των παιδιών ήταν πολλές αναφορικά με το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ ενώ η αίθουσα γέμισε με φωνές ενθουσιασμού, όταν η σκηνοθέτιδα τους έδωσε να κρατήσουν την κάμερα για να καταγράψουν κάτι, καθώς και όταν τους έδωσε να φορέσουν ακουστικά για να «νοιώσουν» τον ήχο της βιντεοσκόπησης και να καταλάβουν πώς μπορεί να αξιοποιηθεί ο ήχος για τη δημιουργία ενός video. 

Τον ενθουσιασμό των παιδιών από την εμπειρία της κάμερας, ακολούθησε το παιχνίδι ρόλων το οποίο κλήθηκαν να παίξουν, χρησιμοποιώντας και πάλι την κάμερα. Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός video, όπου θα αποτυπώνεται η προσπάθεια προσφύγων να εισέλθουν στην Ελλάδα-όλοι τα καταφέρνουν εκτός από μία προσφύγισσα, η οποία συλλαμβάνεται από τους συνοριοφύλακες-. Το παιχνίδι ρόλων δημιούργησε πολύ έντονα συναισθήματα στα παιδιά, τα οποία συζήτησαν στη συνέχεια. Τα παιδιά που υποδύθηκαν τους πρόσφυγες, είπαν πως ένιωσαν τον φόβο και την αγωνία για το αν θα τα καταφέρουν, το άγχος να μην χαθούν και να μην χάσουν κάποιον από την ομάδα τους και τον τρόμο του να πιαστούν. Αυτοί που τα κατάφεραν και δεν συλλήφθηκαν, είπαν πως αισθάνθηκαν ανακούφιση αλλά και λύπη που άφησαν κάποιον πίσω, ενώ η προσφύγισσα που συλλήφθηκε, είπε πως ένιωσε αγωνία για το τι θα της συμβεί, αλλά και άγχος επειδή δεν μιλούσε τη γλώσσα. Παράλληλα όμως είπε πως ένιωσε αισιοδοξία ότι θα τα έβγαζε πέρα χρησιμοποιώντας την εσωτερική της δύναμη και κάνοντας θετικές σκέψεις. Τα παιδιά που υποδύθηκαν τους φύλακες τήρησαν μία πιο σκληρή στάση, λέγοντας πως από τη μία ένιωσαν ικανοποίηση γιατί έκαναν τη δουλειά τους, ενώ από την άλλη αμηχανία γιατί δεν θα ήθελαν να είναι στη θέση των προσφύγων που συλλαμβάνονται.  

Φόβος, αγωνία, τρόμος, ανακούφιση, αμηχανία αλλά και αισιοδοξία, είναι μερικά από τα συναισθήματα που βίωσαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, στο οποίο δούλεψαν ομαδικά με μεγάλη χαρά και όρεξη να μυηθούν σε έννοιες που κάποιες φορές για άλλους και κυρίως ενήλικες, είναι γνωστές, αλλά κατ’ ουσίαν άγνωστες.

Αυτό που είδα στο συγκεκριμένο εργαστήριο ήταν ομαδική δουλειά, χρήση ψηφιακών μέσων, δημιουργία διαλόγου, απλή και ξεκάθαρη γλώσσα, παιχνίδι και ανοιχτά μυαλά από όλους - μάλλον εκεί κρύβεται και το μυστικό της αλληλεγγύης και της ενσωμάτωσης-, κάτι που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ τώρα, δεδομένης της έντασης που υπάρχει στα σύνορα της χώρας.

Το εργαστήριο αυτό θα έχει και δεύτερο μέρος, έτσι τα παιδιά ανανέωσαν το ραντεβού τους και έφυγαν μαζί, πρόσφυγες και συνοριοφύλακες, συζητώντας και γελώντας!

 

Αρχείο Blog

Βρέθηκαν 0 blogposts το:

Διάβασε τα blogposts

Newsletter

Γραφτείτε στο newsletter μας
για να λαμβάνετε πρώτοι τα νέα
μας.



Υποχρεωτικό