






Αρχική / Η δράση μας / Χώρες Δραστηριοποίησης / Καμπότζη

Η Καµπότζη είναι το δεύτερο φτωχότερο κράτος στην Ασία. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τµήµα της ηπείρου και συνορεύει µε το Βιετνάµ, το Λάος και την Ταϊλάνδη. Στην πρόσφατη ιστορία της, η Καµπότζη δοκιµάστηκε σκληρά από έντονες πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις και ανακατατάξεις, ιδιαίτερα στη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών µε τον εµφύλιο σπαραγµό και τον πόλεµο µε το γειτονικό Βιετνάµ. Ανάµεσα στο 1975 και το 1979, οι κοµµουνιστικές δυνάµεις των Ερυθρών Χµερ, οδήγησαν στο θάνατο 1.700.000 κατοίκων αφανίζοντας ουσιαστικά - στα όρια της γενοκτονίας - το 1/4 του πληθυσµού και µετακινώντας εκατοµµύρια αµάχους. Από το 1993 στην εξουσία εναλλάσσονται κυβερνήσεις συνεργασίας και η ειρήνη έχει σχετικά αποκατασταθεί στη χώρα.
Μεγάλο τµήµα της ενδοχώρας της Καµπότζης αποτελείται από κοιλάδες, που εκτείνονται γύρω από τον ποταμό Μεκόνγκ και τη λίµνη Σαπ, έκτασης 1000 τετραγωνικών µιλίων, που µε τους φυσικούς πόρους τους βοήθησαν τους κατοίκους να επιβιώσουν µέσα στους αιώνες.
Πρόσφατα, ωστόσο, ντόπιες και ξένες εταιρίες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή µε στόχο την εκμετάλλευση αυτού του ανεκτίμητου «φυσικού κεφαλαίου», στερώντας από τους ντόπιους τη δυνατότητα πρόσβασης στον υδάτινο πλούτο, µε συνέπεια να κινδυνεύει η επιβίωση χιλιάδων οικογενειών. Το 94% περίπου των κατοίκων της Καµπότζης είναι αυτόχθονες, γνωστοί ως Χµερ. Το υπόλοιπο 6% περιλαµβάνει µειονότητες Κινέζων, Ταϊλανδών και Τσαµ-Μαλαισίων (που κατοικούν στις ορεινές περιοχές).
Η ActionAid στη Καμπότζη
Η ActionAid ξεκίνησε να δουλεύει στην Καµπότζη το 2004 στηρίζοντας τις φτωχές αγροτικές περιοχές, όπου χιλιάδες άνθρωποι παραµένουν εκτοπισµένοι και εξακολουθούν να βιώνουν τις συνέπειες των εµπόλεµων συγκρούσεων των προηγούµενων χρόνων. Κύρια ασχολία τους είναι η καλλιέργεια της γης απ’ όπου αγωνίζονται καθηµερινά να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Στις κοινότητες όπου δραστηριοποιείται η ActionAid οι βασικές υποδοµές είναι ανύπαρκτες. Η πρόσβαση σε καθαρό πόσιµο νερό και στις υπηρεσίες υγείας είναι εξαιρετικά περιορισµένη, ενώ µόνο 1 στα 5 παιδιά πηγαίνει στο σχολείο. Επίσης µόνο το 1% των νοικοκυριών διαθέτει παροχή ηλεκτρικού ρεύµατος.